Λίγες γειτονιές του αθηναϊκού κέντρου έχουν τη γοητεία του Μετς.

Σκαρφαλωμένο στην πλαγιά του Αρδηττού, ανάμεσα στο Παγκράτι, το Καλλιμάρμαρο και τη λεωφόρο Συγγρού, διατηρεί μια ατμόσφαιρα που θυμίζει την παλιά Αθήνα. Στενά δρομάκια, νεοκλασικά σπίτια, μικρές αυλές και θέα στην πόλη συνθέτουν έναν από τους πιο ιδιαίτερους αθηναϊκούς περιπάτους.

Η ιστορία του, όμως, είναι πολύ πιο πλούσια από την εικόνα του.

Μπύρα, ποτάμια, ανεμόμυλοι, κρυφά ραντεβού και ένα όνομα που ταξίδεψε από τη Γαλλία συνθέτουν την άγνωστη ιστορία του Μετς.

Από πού πήρε το όνομά του το Μετς;

Η απάντηση βρίσκεται στη γαλλική πόλη Metz, κοντά στα γαλλογερμανικά σύνορα.

Το 1883, ο γιος του Κάρολου Φιξ άνοιξε στην περιοχή μια μπυραρία και της έδωσε το όνομα Metz. Η επιλογή συνδεόταν με τη γερμανική νίκη επί των Γάλλων στον πόλεμο του 1870.

Σταδιακά, το όνομα της μπυραρίας πέρασε στην περιοχή.

Έτσι, μια αθηναϊκή γειτονιά απέκτησε ένα όνομα με ευρωπαϊκή ιστορία.

Πότε άρχισε να χτίζεται το Μετς;

Τη δεκαετία του 1880 η Αθήνα μεγάλωνε και νέες περιοχές άρχισαν να αναπτύσσονται γύρω από το ιστορικό κέντρο.

Τότε εμφανίστηκαν και τα πρώτα νεοκλασικά σπίτια που συνδέθηκαν με την εικόνα του Μετς.

Μέχρι τότε, η πλαγιά του Αρδηττού ήταν σχεδόν ακατοίκητη. Παρέμεινε αραιοκατοικημένη ακόμη και στα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους.

Οι πρώτοι κάτοικοι που έδωσαν ζωή στην περιοχή ήταν κυρίως Κυκλαδίτες, με σημαντική παρουσία ανθρώπων από την Τζια.

Σιγά σιγά, η άδεια πλαγιά μετατράπηκε σε γειτονιά.

Ο Ιλισσός που χάθηκε

Η ιστορία του Μετς συνδέεται άμεσα με ένα από τα χαμένα ποτάμια της Αθήνας: τον Ιλισσό.

Σήμερα είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η περιοχή είχε κάποτε μια εντελώς διαφορετική φυσική εικόνα. Ο ποταμός αποτελούσε βασικό στοιχείο του τοπίου γύρω από τον Αρδηττό και το Μετς.

Στη δεκαετία του 1960, μεγάλο μέρος του Ιλισσού καλύφθηκε.

Αν δεν είχε μπαζωθεί, το Μετς θα είχε σήμερα δίπλα του ένα ποτάμι. Μια εικόνα σχεδόν αδιανόητη για τη σύγχρονη Αθήνα.

Οι ανεμόμυλοι του Μετς

Στην περιοχή λειτουργούσαν δύο ανεμόμυλοι μέχρι περίπου το 1880.

Ο πρώτος βρισκόταν κοντά στη γέφυρα της Αγίας Φωτεινής και κατεδαφίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα.

Ο δεύτερος ήταν ο περίφημος Μύλος Αργυρίου, ψηλά στον λόφο.

Υπήρξε ο τελευταίος ανεμόμυλος της Αθήνας που επέζησε σχεδόν μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Κατεδαφίστηκε το 1986.

Σήμερα δεν υπάρχει κανένα ίχνος τους, όμως κάποτε αποτελούσαν μέρος της καθημερινής εικόνας της γειτονιάς.

Το «μπαλκόνι της Αθήνας»

Η θέση του Μετς είναι από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά του.

Η γειτονιά απλώνεται στην πλαγιά του Αρδηττού και σε αρκετά σημεία προσφέρει ανοιχτή θέα προς την Αθήνα.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Λε Κορμπυζιέ είχε χαρακτηρίσει το Μετς «το μπαλκόνι της Αθήνας».

Παρότι βρίσκεται λίγα λεπτά από το κέντρο, διατηρεί έναν πιο ήσυχο και σχεδόν ανεξάρτητο χαρακτήρα.

Είναι μια μικρή πόλη μέσα στη μεγάλη πόλη.

Όταν η περιοχή λεγόταν Παντρεμενάδικα

Στις αρχές του 20ού αιώνα, η περιοχή είχε ένα ακόμη όνομα: Παντρεμενάδικα.

Η ονομασία προερχόταν από τα ξύλινα παραπήγματα που υπήρχαν εκεί και χρησιμοποιούνταν για κρυφές συναντήσεις και παράνομους έρωτες.

Η Αθήνα ήταν τότε μικρότερη και πιο συντηρητική.

Οι απομονωμένες περιοχές γύρω από το κέντρο πρόσφεραν την ιδιωτικότητα που δεν υπήρχε εύκολα μέσα στην πόλη.

Έτσι, πίσω από τη σημερινή ήρεμη εικόνα του Μετς κρύβεται και μια πιο μυστική πλευρά της παλιάς Αθήνας.

Το Βατραχονήσι δεν ήταν το Μετς

Μια από τις πιο συχνές συγχύσεις αφορά το Βατραχονήσι.

Το Βατραχονήσι δεν ήταν η παλιά ονομασία του Μετς.

Βρισκόταν απέναντι από τη γειτονιά, μέσα στην περιοχή του Ιλισσού, περίπου εκεί όπου βρίσκονται σήμερα οι εγκαταστάσεις του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου.

Το μικρό νησάκι είχε πάρει το όνομά του από τους βατράχους που ζούσαν εκεί.

Η εικόνα της παλιάς Αθήνας ήταν εντελώς διαφορετική.

Ένα ποτάμι περνούσε από την περιοχή. Στο νερό υπήρχε ένα μικρό νησί. Και δύο γέφυρες συνέδεαν το σημείο με την υπόλοιπη πόλη.

Η μία ήταν μαρμάρινη και τρίτοξη, κοντά στο Καλλιμάρμαρο.

Η άλλη ήταν ξύλινη, με σιδερένια κάγκελα, κοντά στη σημερινή οδό Αγίου Σπυρίδωνος.

Όλα αυτά εξαφανίστηκαν μαζί με τη φυσική μορφή του Ιλισσού.

Το Μετς δεν είναι απλώς μια όμορφη γειτονιά.

Είναι ένα κομμάτι της Αθήνας όπου συναντώνται πολλές διαφορετικές εποχές.

Η ακατοίκητη πλαγιά του Αρδηττού.

Οι πρώτοι Κυκλαδίτες κάτοικοι.

Η μπυραρία που έδωσε στην περιοχή το όνομά της.

Τα νεοκλασικά του 19ου αιώνα.

Οι ανεμόμυλοι που χάθηκαν.

Ο Ιλισσός και το Βατραχονήσι.

Τα μυστηριώδη Παντρεμενάδικα.

Περπατώντας σήμερα στους δρόμους του, βλέπει κανείς μια από τις πιο όμορφες και ήσυχες γειτονιές της πρωτεύουσας.

Κάτω όμως από τη σύγχρονη πόλη βρίσκεται μια άλλη Αθήνα.

Μια Αθήνα με ποτάμια, γέφυρες και ανεμόμυλους.

Μια Αθήνα που χάθηκε, αλλά δεν εξαφανίστηκε από τη μνήμη.

Και το Μετς παραμένει ένας από τους πιο γοητευτικούς δρόμους για να τη συναντήσει κανείς ξανά.

Αν αυτή η είδηση σε άγγιξε, συνέχισε να ανακαλύπτεις τον κόσμο μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας   https://morfeszois.com/katigories/kosmos/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα –https://morfeszois.com/