Υπάρχει ένα εσωτερικό επίπεδο μέσα μας που σπάνια εκφράζεται.
Κάτω από τις λέξεις που επιλέγουμε. Κάτω από τις «σωστές» αντιδράσεις.
Εκεί κατοικούν σκέψεις που δεν ειπώθηκαν ποτέ — όχι επειδή δεν είχαν σημασία, αλλά επειδή φοβηθήκαμε τι θα συμβεί αν ακουστούν.

Τις κρατήσαμε από ανάγκη να ανήκουμε.
Από φόβο μήπως χάσουμε την αποδοχή.
Και σιγά-σιγά μάθαμε να σωπαίνουμε.

Ακολουθούν 10 σκέψεις που ζουν μέσα σε πολλούς ανθρώπους, αλλά σπάνια βρίσκουν φωνή.

1. «Δεν είμαι αρκετός/ή»

Είναι ίσως η πιο διαδεδομένη εσωτερική φράση.
Ακόμα και άνθρωποι επιτυχημένοι, λειτουργικοί ή δυναμικοί, τη νιώθουν.
Πίσω της κρύβεται το σύνδρομο του απατεώνα: η αίσθηση ότι η αξία μας είναι εύθραυστη και προσωρινή.

Δεν τη λέμε, γιατί αν ειπωθεί, φοβόμαστε ότι οι άλλοι θα δουν την ανασφάλεια που προσπαθούμε να καλύψουμε.
Κι έτσι ζούμε αποδεικνύοντας συνεχώς ότι αξίζουμε — ακόμα κι όταν δεν χρειάζεται.

2. «Ζηλεύω»

Η ζήλια δεν είναι κακία. Είναι πληροφορία.
Μας δείχνει κάτι που θέλουμε ή μας λείπει.

Όμως επειδή έχει στιγματιστεί, τη μεταμφιέζουμε σε ειρωνεία, απόσταση ή υποτίμηση.
Στην πραγματικότητα, συχνά δεν αντέχουμε να παραδεχτούμε την επιθυμία μας.

Όταν δεν αναγνωρίζεται, η ζήλια γίνεται βάρος.
Όταν αναγνωρίζεται, γίνεται αυτογνωσία.

3. «Παριστάνω ότι νοιάζομαι»

Υπάρχουν στιγμές που συνεχίζουμε από συνήθεια.
Σε σχέσεις, ρόλους, υποχρεώσεις.

Λέμε τα σωστά λόγια, κάνουμε τα αναμενόμενα, αλλά μέσα μας υπάρχει απόσταση.
Συχνά αυτό δεν είναι αδιαφορία, αλλά συναισθηματική εξάντληση.

Όταν δίνουμε για καιρό χωρίς να γεμίζουμε, αρχίζουμε να λειτουργούμε μηχανικά.

4. «Χρειάζομαι μια αγκαλιά»

Η ανάγκη για επαφή είναι βασική ανθρώπινη ανάγκη.
Κι όμως, μαθαίνουμε να την κρύβουμε για να μη φαινόμαστε «αδύναμοι».

Δεν ζητάμε αγκαλιά από φόβο μήπως δεν δοθεί.
Κι έτσι το ανείπωτο αίτημα γίνεται σιωπή, θυμός ή απόσυρση.

Στην ουσία όμως είναι ένα απλό:
«Μείνε λίγο κοντά μου.»

5. «Βαριέμαι τη ζωή μου»

Όχι επειδή όλα είναι άσχημα.
Αλλά επειδή κάτι λείπει.

Η υπαρξιακή ανία δεν είναι αχαριστία.
Είναι ένδειξη αποσύνδεσης από το νόημα.

Όταν το «πρέπει» κυριαρχεί για καιρό πάνω στο «θέλω», η ψυχή κουράζεται.

6. «Δεν σε συγχώρησα ποτέ»

Πολλές φορές λέμε ότι προχωρήσαμε, ενώ απλώς θάψαμε τον πόνο.
Η συγχώρεση όμως δεν είναι δήλωση. Είναι διεργασία.

Ό,τι δεν ειπώθηκε, δεν ξεχάστηκε.
Και συχνά επιστρέφει με άλλους τρόπους.

Η αλήθεια δεν διαλύει τις σχέσεις.
Η καταπιεσμένη αλήθεια το κάνει.

7. «Θέλω να φύγω μακριά απ’ όλα»

Δεν είναι πάντα φυγή.
Είναι ανάγκη για αλλαγή.

Πολλές φορές δεν θέλουμε να φύγουμε από τη ζωή μας,
αλλά από τον ρόλο που παίζουμε μέσα σε αυτήν.

Η ψυχή ζητά χώρο για να αναπνεύσει.

8. «Φοβάμαι ότι δεν θα αγαπηθώ όπως είμαι»

Αυτή η σκέψη κρύβεται πίσω από την υπερπροσπάθεια.
Την τελειομανία.
Την προσαρμογή.

Γίνεται μια σιωπηλή συμφωνία:
«Θα γίνω όπως με θέλεις, αρκεί να μη φύγεις.»

Όμως έτσι δεν αγαπιέται ο αληθινός εαυτός — μόνο η εικόνα του.

9. «Δεν αντέχω άλλο να είμαι αυτός που περιμένουν»

Οι ρόλοι μάς προστατεύουν, αλλά μας φυλακίζουν.
Όταν ταυτιστούμε υπερβολικά με αυτούς, ξεχνάμε ποιοι είμαστε.

Η αλλαγή μοιάζει απειλή.
Στην πραγματικότητα είναι επιστροφή στον εαυτό.

10. «Θέλω να μείνω λίγο μόνος/η»

Όχι για να απομακρυνθώ.
Αλλά για να επανέλθω.

Η ανάγκη για χώρο δεν αναιρεί την αγάπη.
Δείχνει ψυχική ωριμότητα.

Οικειότητα χωρίς όρια εξαντλεί.
Η αληθινή σύνδεση αντέχει και τη μοναχικότητα.

Δεν λέμε αυτές τις σκέψεις, γιατί φοβόμαστε τις συνέπειες της αλήθειας.
Δεν χρειάζεται να ειπωθούν όλες, σε όλους.

Αλλά χρειάζεται κάπου να ειπωθούν.

Γιατί συχνά, όσα κρατήσαμε μέσα μας από φόβο,
είναι ακριβώς αυτά που — αν εκφραστούν —
μας φέρνουν πιο κοντά στους άλλους
και τελικά, πιο κοντά στον εαυτό μας.

«Δεν λέμε την αλήθεια, γιατί μάθαμε ότι η αλήθεια δεν είναι πάντα ευπρόσδεκτη.
Μόνο που έτσι, χάσαμε τον εαυτό μας.»
— Rollo May

Αν αυτό το άρθρο σου άνοιξε νέους τρόπους σκέψης, συνέχισε να εξερευνάς τον κόσμο των εναλλακτικών ιδεών μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας  https://morfeszois.com/katigories/enallaktika/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα https://morfeszois.com/