Η Χαλκίδα αποχαιρετά με βαθιά συγκίνηση τον Τάσο, τον πιο γνωστό και αγαπημένο σκύλο της πόλης. Έναν αδέσποτο, μα ταυτόχρονα τόσο «δικό της» σκύλο, που έγινε σύμβολο καλοσύνης, συντροφικότητας και αυθεντικής αγάπης.

Ο Τάσος δεν ήταν απλώς ένας σκύλος του δρόμου. Ήταν μέλος της καθημερινότητας, μια σταθερή παρουσία στο Πάνθεον της παραλίας Χαλκίδας, φίλος των θαμώνων, σύντροφος στις βόλτες και σιωπηλός μάρτυρας των μικρών στιγμών που κάνουν τη ζωή πιο όμορφη.

Ο πιο κοινωνικός αδέσποτος της Χαλκίδας

Κάθε μέρα του Τάσου είχε το δικό της πρόγραμμα.

Ξεκινούσε από το «special food», φρόντιζε να εξασφαλίσει και καμιά λουκανικόπιτα, έκανε τη βόλτα του από τα δικαστήρια και —αν χρειαζόταν— επέβαλλε την τάξη με τα χαρακτηριστικά, αυστηρά γαβγίσματά του.

Έπειτα κατέληγε εκεί όπου ένιωθε σπίτι του:
στο Πάνθεον.

Ξάπλωνε στον διάδρομο, ατάραχος, ενώ οι περαστικοί περνούσαν από πάνω του.
Έφευγε πάντα τελευταίος.
Και όταν το μαγαζί έκλεινε, περίμενε υπομονετικά έξω από την πόρτα, κάθε μέρα, με την ελπίδα να ανοίξει.

Γιατί, για τον Τάσο, το Πάνθεον δεν ήταν απλώς ένα στέκι – ήταν το καταφύγιό του.

Η συγκινητική ανάρτηση που ράγισε καρδιές

Ο ιδιοκτήτης του Πάνθεον, κ. Σπύρος, αποχαιρέτησε τον Τάσο με μια σπαρακτική ανάρτηση στα social media, περιγράφοντας στιγμές που αποτυπώνουν τον μοναδικό χαρακτήρα του:

«Ο Τάσος ήταν ο πιο κοινωνικός αδέσποτος σκύλος της Χαλκίδας…
Του άρεσε μόνο το Πάνθεον…
Όταν μια μέρα τον παρακάλεσα να βγει έξω, με κοίταξε με απορία…
Σηκώθηκε, έσπρωξε την πόρτα και βγήκε.
Αυτό με πόνεσε πολύ…»

Λόγια απλά, γεμάτα αλήθεια. Λόγια που συμπυκνώνουν τη σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον άνθρωπο και το ζώο.

Ένας σκύλος που ένωνε ανθρώπους

Ο Τάσος έβρισκε πάντα νερό και τροφή έξω από την πόρτα του Γιάννη του Πολάλη, που – όπως λένε όσοι τον γνωρίζουν – τον φρόντιζε με αληθινή αγάπη.

Ήταν ένας σκύλος που δημιουργούσε δεσμούς, έφερνε χαμόγελα, απάλυνε μοναξιές και υπενθύμιζε καθημερινά τι σημαίνει ανιδιοτελής προσφορά.

Δεν ζητούσε τίποτα.
Μόνο λίγη παρέα.

Ο θάνατος του Τάσου αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην καρδιά της Χαλκίδας. Όμως η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή — σε κάθε γωνιά της παραλίας, σε κάθε χαμόγελο που χάρισε, σε κάθε άνθρωπο που στάθηκε δίπλα του.

Γιατί κάποιοι σκύλοι δεν είναι απλώς ζώα.
Είναι κομμάτι της ψυχής μιας πόλης.

Καλό ταξίδι, Τάσο 🐾
Η Χαλκίδα δεν θα σε ξεχάσει ποτέ.

Αν αυτή η είδηση σε άγγιξε, συνέχισε να ανακαλύπτεις τον κόσμο μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας   https://morfeszois.com/katigories/kosmos/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα –https://morfeszois.com/