Υπάρχουν στιγμές που η δικαίωση δεν φέρνει χαρά.
Η λέξη ΔΙΚΑΙΩΣΗ γράφεται με φωτεινά, σπασμένα γράμματα σε έναν κόσμο βρεγμένο, σκοτεινό, όπου η ψυχή αναζητά τη γαλήνη μέσα στην ομίχλη.

Η θλίψη είναι βαθιά, αλλά δεν είναι εχθρός· είναι συνοδοιπόρος. Οι σκιές της φωτίζουν τη δύναμη που κρύβουμε μέσα μας. Οι αναμνήσεις, οι άνθρωποι που χάθηκαν, οι στιγμές που δεν επιστρέφουν – όλα αφήνουν τα ίχνη τους στα κεριά που καίνε αθόρυβα, σαν φάροι μέσα στη νύχτα.

Στην απόλυτη σιωπή της ψυχής, η δικαίωση παίρνει άλλη μορφή: είναι το φως που αναδύεται μέσα από το σκοτάδι, η απλή αναγνώριση ότι κάτι τέλος πάντων βρήκε τον δρόμο του. Κι εμείς μένουμε εκεί, κοιτώντας την βροχή, μαθαίνοντας να αγαπάμε τη θλίψη όσο και τη χαρά.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα