Οι άνθρωποι μιλούν περισσότερο, αλλά λένε λιγότερα

Πόσο αυθεντικές είναι οι σχέσεις μας, όταν απουσιάζουν likes, stories ή check-ins;

Η τεχνολογία έχει διευρύνει τις δυνατότητες επικοινωνίας, αλλά έχει περιορίσει τη βαθύτερη σύνδεση. Οι σχέσεις δομούνται πλέον υπό το βλέμμα ενός “ψηφιακού κοινού”, και η επιβεβαίωση συχνά έρχεται μέσα από καρδιές, σχόλια και views — όχι από ουσιαστική παρουσία. Τι συμβαίνει, όμως, όταν για ένα Σαββατοκύριακο… αποσυνδεθούμε;

Το νέο τρίγωνο σχέσης: Εσύ, εγώ και το «κοινό» μας

Στις σύγχρονες σχέσεις δεν είμαστε ποτέ μόνο δύο. Υπάρχει πάντα κι ένας τρίτος: το κοινό. Αυτό το «αόρατο ακροατήριο» — είτε είναι followers, είτε οικογένεια, είτε άγνωστοι — επιδρά στο πώς εκφραζόμαστε, ακόμα και στο τι επιλέγουμε να νιώσουμε.

Μιλάμε περισσότερο, αλλά επικοινωνούμε λιγότερο.
Η Sherry Turkle από το MIT εξηγεί πως οι άνθρωποι πλέον ζουν για να παρουσιάσουν, όχι να βιώσουν. Όταν η επικοινωνία γίνεται παράσταση, η αυθεντικότητα χάνεται. Η αποσύνδεση από τις οθόνες αφαιρεί αυτόν τον εξωτερικό καθρέφτη και μας φέρνει αντιμέτωπους με την αλήθεια της σχέσης.

Σε έναν κόσμο γεμάτο περισπασμούς, η απρόσκοπτη προσοχή αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη ένδειξη φροντίδας. Ένα social-free Σαββατοκύριακο γίνεται καθρέφτης:

  • Ποιον κοιτάμε στα μάτια;

  • Ποιος μας ακούει χωρίς να κοιτά το κινητό του;

  • Ποιος μπορεί να μείνει παρών, χωρίς να χρειάζεται συνεχή ψηφιακή επιβεβαίωση;

Η Jean Twenge, που μελετά τη γενιά iGen, σημειώνει πως η υπερβολική χρήση smartphone σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα μοναξιάς και μειωμένη ενσυναίσθηση. Όταν αφιερώνουμε σε κάποιον την πλήρη μας προσοχή, χτίζεται πραγματική σύνδεση.

Όταν οι σχέσεις δοκιμάζονται στη σιωπή

Η σιωπή, είτε κυριολεκτική είτε ψηφιακή, αποκαλύπτει την ουσία. Σχέσεις που δεν αντέχουν την απουσία σχολίων ή ειδοποιήσεων, ίσως βασίζονται περισσότερο στην κοινή δραστηριότητα και λιγότερο στην ουσιαστική παρουσία.

Μπορείς να περάσεις ένα απόγευμα με έναν φίλο χωρίς καμία συσκευή;
Αν ναι, έχεις μια σχέση που αντέχει στο βάθος — όχι μόνο στην επιφάνεια.

Από την κοινωνική δικτύωση στην πραγματική ενσυναίσθηση

Το να ακούς με προσοχή δεν είναι δεδομένο. Απαιτεί να είσαι εκεί, παρών, χωρίς να σε διακόπτει η ειδοποίηση του Instagram ή το ping από το WhatsApp.

Σύμφωνα με τον Lieberman (UCLA), η ψηφιακή αλληλεπίδραση ενεργοποιεί τα κέντρα ανταμοιβής, όχι τα κέντρα ενσυναίσθησης. Το like ικανοποιεί προσωρινά. Η συναισθηματική ανταπόκριση όμως χρειάζεται χρόνο, ενδιαφέρον και ενέργεια — όλα όσα απορροφούνται από τις οθόνες.

Πέντε ιδέες για ένα ουσιαστικό “detox weekend”

  1. Συμφωνήστε πότε απενεργοποιείτε τις συσκευές – Απλό, αλλά αποκαλυπτικό.

  2. Κάντε πράγματα μαζί χωρίς οθόνες – Μια βόλτα, ένα μαγειρικό project, ή ένα παιχνίδι.

  3. Ρωτήστε συναισθηματικές ερωτήσεις – Πότε ένιωσες πιο κοντά μου; Τι φοβάσαι να μοιραστείς;

  4. Σιωπή χωρίς άγχος – Η άνεση στη σιωπή είναι ένδειξη αληθινής οικειότητας.

  5. Κλείστε με μια συζήτηση αξιολόγησης – Τι σας έλειψε; Τι ανακαλύψατε;

Η αποσύνδεση δεν είναι απόδραση. Είναι δοκιμή αυθεντικότητας. Χωρίς οθόνες, χωρίς κοινό, χωρίς likes — ποιοι μένουμε; Και ποιοι παραμένουν δίπλα μας;

Μπορεί να ζούμε σε έναν υπερσυνδεδεμένο κόσμο, αλλά η παρουσία, όχι η ψηφιακή δραστηριότητα, είναι αυτή που κάνει τη διαφορά στις σχέσεις μας.

 

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

 

Αν αυτό το άρθρο σου άνοιξε νέους τρόπους σκέψης, συνέχισε να εξερευνάς τον κόσμο των εναλλακτικών ιδεών μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας  https://morfeszois.com/katigories/enallaktika/

 

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα https://morfeszois.com/

Μοιράσου αυτό το άρθρο!

Αφήστε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Κύλιση στην κορυφή