Απλώνω το χέρι
και η σιωπή γίνεται φως.

Μια πεταλούδα
γεννιέται πάνω στο δέρμα —
λεπτή σαν ανάσα,
αληθινή σαν ευχή
που δεν ειπώθηκε ποτέ.

Δεν την καλώ∙
έρχεται μόνη της
όταν ο φόβος λυγίζει
και η καρδιά αφήνει χώρο.

Φτερουγίζει απαλά,
σαν να μετρά τον κόσμο
με χρώματα που δεν ήξερα
πως χωρούν μέσα μου.

Και τότε μαθαίνω:
η ελπίδα δεν φωνάζει.
Αγγίζει.
Σαν φως που ακουμπά
στην άκρη των δαχτύλων
και ψιθυρίζει
πως κάθε αρχή
είναι ένα μικρό θαύμα
που τολμά να γεννηθεί.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα