Μια ανοιξιάτικη γιορτή στην καρδιά της Αθήνας

Μπήκαμε στον Μάιο, τον μήνα των λουλουδιών και της Άνοιξης. Η εποχή αυτή ήταν πάντα συνδεδεμένη με την αναγέννηση της φύσης και τις γιορτές των ανθέων. Το 1901, η Αθήνα έζησε μια ξεχωριστή στιγμή: την έκθεση χρυσανθέμων στην αίθουσα του «Παρνασσού».

Η ευρύχωρη και κομψή αίθουσα άνοιξε τις πύλες της στους φιλανθείς της εποχής. Από κάθε γωνιά της πόλης, οι Αθηναίοι συνέρρεαν για να θαυμάσουν τα χρυσά, λευκά, κιτρινωπά και ιοχρώα χρυσάνθεμα. Τα άνθη με τα σγουρά, λεπτά και μεταξένια φύλλα δημιουργούσαν την αίσθηση ενός πολύχρωμου θερμοκηπίου.

Ένα θέαμα γεμάτο χρώμα και άρωμα

Η αίθουσα του Παρνασσού θύμιζε ανθισμένο κήπο. Δεξιά και αριστερά, στο κέντρο και στις εισόδους, υπήρχαν γάστρες με πυκνόφυλλα και αραιόφυλλα χρυσάνθεμα. Άλλα ήταν υπόλευκα, άλλα λευκόχρυσα και άλλα κυανόλευκα.

Στο βάθος, τη σκηνή κοσμούσαν λατάνιες και φίκοι του Παναγιώτη Ζαΐμη. Ο πράσινος αυτός λόφος έμοιαζε να αιωρείται πάνω από τον ανθισμένο κόσμο. Ένα ελαφρύ άρωμα πλανιόταν διακριτικά στον χώρο, ενισχύοντας τη μοναδική εμπειρία.

Η ατμόσφαιρα δεν ήταν απλώς διακοσμητική. Ήταν μια ζωντανή απόδειξη της σχέσης της πόλης με τη φύση και της αγάπης των κατοίκων για την ανθοκομία.

Οι εκθέτες και τα σπάνια είδη

Στην έκθεση συμμετείχαν οκτώ εκθέτες. Ξεχώρισαν ο Μιχαήλ Καλλιφρονάς, ο Παναγιώτης Ζαΐμης, οι αδελφοί Καντόροι και ο Χρ. Τσούμης.

Τα χρυσάνθεμα του Καλλιφρονά κατείχαν την πρώτη θέση. Παρουσίασε 69 είδη, με εντυπωσιακές χρωματικές αποχρώσεις και σπάνιο φύλλωμα. Ανάμεσά τους διακρίθηκε το «Μεγανθές» και ένα σπανιότατο είδος με λεπτά φύλλα σαν χρυσές τρίχες και κρόσσια στο χρώμα του κρόκου.

Οι επισκέπτες κατέκλυζαν την αίθουσα μέχρι τις επτά το απόγευμα. Θαύμαζαν τα άνθη της αττικής γης, αλλά δεν μπορούσαν να τα αγγίξουν. Η επιγραφή «Μη θίγης» υπενθύμιζε την αξία και την ευαισθησία τους.

Όταν η φιλολογία συνάντησε τα λουλούδια

Ο «Παρνασσός» ήταν και παραμένει φιλολογικός σύλλογος. Όμως εκείνη την ημέρα, η αίθουσα απομακρύνθηκε από τον αυστηρό πνευματικό της χαρακτήρα. Η φιλολογία έδωσε τη θέση της στο άρωμα και στα χρώματα της φύσης.

Το σχετικό ρεπορτάζ δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Οι Καιροί» το 1901 και υπογράφεται από τον Τίμο Μωραϊτίνη. Με γλαφυρή γλώσσα, περιέγραψε έναν χώρο όπου η τέχνη, η κοινωνική ζωή και η φύση συνυπήρχαν αρμονικά.

Γιατί η έκθεση χρυσανθέμων του 1901 έχει σημασία σήμερα

Η έκθεση χρυσανθέμων στον Παρνασσό δεν ήταν απλώς ένα κοσμικό γεγονός. Ήταν μια αντανάκλαση της αστικής ταυτότητας της Αθήνας στις αρχές του 20ού αιώνα. Ανέδειξε την άνθηση της ανθοκομίας, την αισθητική καλλιέργεια της κοινωνίας και την ανάγκη για πολιτιστικές εκδηλώσεις με επίκεντρο τη φύση.

Σήμερα, περισσότερο από έναν αιώνα μετά, η μνήμη αυτής της έκθεσης μάς θυμίζει ότι η Άνοιξη δεν είναι μόνο εποχή. Είναι στάση ζωής. Είναι η στιγμή που η πόλη σταματά και αφήνει τα λουλούδια να μιλήσουν.

Αν αυτή η είδηση σε άγγιξε, συνέχισε να ανακαλύπτεις τον κόσμο μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας   https://morfeszois.com/katigories/kosmos/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα –https://morfeszois.com/