Υπάρχουν συγκροτήματα που γράφουν τραγούδια και άλλα που γράφουν ιστορία. Οι Socrates Drank the Conium ανήκουν ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.

Από τα υπόγεια του Πειραιά μέχρι τις σκηνές της Ευρώπης, το ελληνικό συγκρότημα κατάφερε να δημιουργήσει έναν μύθο που αντέχει μέχρι σήμερα. Με έντονη ψυχεδέλεια, βαριά κιθαριστικά riff και μια αίσθηση ελευθερίας, αποτέλεσαν ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια στην ιστορία της ελληνικής ροκ.

Η αρχή μιας ιστορίας που έμελλε να γίνει θρύλος

Η ιστορία ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του ’60 στον Πειραιά. Δύο νεαροί μουσικοί, ο κιθαρίστας Γιάννης Σπάθας και ο μπασίστας Αντώνης Τουρκογιώργης, αποφασίζουν να δημιουργήσουν ένα συγκρότημα που θα ξεφεύγει από τα συνηθισμένα.

Αρχικά εμφανίζονται με το όνομα Persons. Πολύ γρήγορα όμως η μουσική τους αποκτά πιο βαριά και ψυχεδελική ταυτότητα. Έτσι γεννιούνται οι Socrates Drank the Conium – ένα όνομα που παραπέμπει στον αρχαίο φιλόσοφο και το κώνειο που ήπιε πριν τον θάνατό του.

Η επιλογή δεν ήταν τυχαία. Αντιπροσώπευε μια μπάντα που ήθελε να αμφισβητήσει τα πάντα.

Ψυχεδελικό ροκ με ελληνική ταυτότητα

Η μουσική τους επηρεάστηκε από θρύλους της εποχής όπως ο Jimi Hendrix, οι Cream και οι The Rolling Stones.

Όμως οι Socrates δεν αντέγραψαν ποτέ τον ξένο ήχο. Αντίθετα, δημιούργησαν κάτι εντελώς δικό τους.

Στον πυρήνα της μουσικής τους συνυπήρχαν:

• heavy psychedelic rock
• blues και rock ’n’ roll
• στοιχεία ελληνικής παραδοσιακής μουσικής

Αυτός ο συνδυασμός δημιούργησε έναν ήχο μοναδικό για τα δεδομένα της εποχής.

Τα πρώτα άλμπουμ που άλλαξαν το ελληνικό ροκ

Το 1971 κυκλοφορεί το πρώτο τους άλμπουμ “Socrates Drank the Conium”, ένα έργο που θεωρείται σήμερα ιστορικό για την ελληνική ροκ σκηνή.

Τραγούδια όπως:

• Live the Country
• Starvation

αποκάλυψαν μια μπάντα που μπορούσε να σταθεί δίπλα σε μεγάλα διεθνή ονόματα.

Την ίδια περίοδο κυκλοφορεί και το “Taste the Conium”, που κινείται ακόμη πιο έντονα στον χώρο της ψυχεδελικής και proto-hard rock μουσικής.

Το Κύτταρο και οι θρυλικές συναυλίες

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 οι Socrates γίνονται το απόλυτο φαινόμενο της ελληνικής ροκ σκηνής.

Το ιστορικό Κύτταρο Live Club γίνεται το μουσικό τους σπίτι. Εκεί γεμίζουν έναν χώρο εκατοντάδων ατόμων σχεδόν κάθε βράδυ.

Οι εμφανίσεις τους αποκτούν σχεδόν μυθικές διαστάσεις. Οι συναυλίες συχνά είχαν τέτοια προσέλευση που πολλοί θαυμαστές έμεναν απ’ έξω.

Ακόμη και ο μεγάλος λαϊκός μουσικός Γιώργος Ζαμπέτας συνήθιζε να πηγαίνει για να τους ακούσει.

Η διεθνής πορεία και το άλμπουμ Phos

Η φήμη τους ξεπερνά σύντομα τα ελληνικά σύνορα.

Στο Παρίσι συνεργάζονται με τον κορυφαίο Έλληνα συνθέτη Βαγγέλης Παπαθανασίου, γνωστό παγκοσμίως ως Vangelis.

Από αυτή τη συνεργασία γεννιέται το άλμπουμ “Phos”, το οποίο θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα της ελληνικής ροκ.

Το album συνδυάζει:

• prog rock
• hard rock
• fusion στοιχεία
• ελληνική παραδοσιακή μουσική

και πούλησε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα.

Σκηνές, περιπέτειες και απρόσμενες ιστορίες

Η πορεία των Socrates ήταν γεμάτη απρόβλεπτα γεγονότα.

Σε μια περιοδεία στην Ολλανδία βρέθηκαν ακόμη και στη φυλακή λόγω προβλημάτων με τις άδειες εργασίας. Παρόλα αυτά επέστρεψαν στην Ελλάδα και συνέχισαν την πορεία τους.

Λίγα χρόνια αργότερα έπαιξαν μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες θεατές σε μεγάλες συναυλίες, μοιράζοντας τη σκηνή με σημαντικούς μουσικούς όπως ο Ιρλανδός κιθαρίστας Rory Gallagher.

Η φήμη τους είχε πλέον ξεφύγει από τα ελληνικά σύνορα.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 το συγκρότημα αποφασίζει να ολοκληρώσει την κοινή του πορεία.

Ωστόσο τα μέλη του συνεχίζουν τη μουσική τους διαδρομή. Ο Σπάθας συνεργάζεται με κορυφαίους Έλληνες δημιουργούς, ενώ ο Τουρκογιώργης χαράζει τη δική του σόλο πορεία.

Η επιρροή τους όμως δεν σταμάτησε ποτέ.

Ένας μύθος που συνεχίζει να ζει

Οι Socrates Drank the Conium δεν ήταν απλώς ένα συγκρότημα. Ήταν μια εποχή.

Ένας ήχος γεμάτος ψυχεδελικά ταξίδια, ένταση και δημιουργικότητα που συνεχίζει να εμπνέει νέους μουσικούς.

Ίσως τελικά η ιστορία τους να θυμίζει μια παλιά φιλοσοφική σκέψη για τον Σωκράτη:

να μαθαίνεις μια νέα μελωδία ακόμη και λίγο πριν το τέλος.

Γιατί η μουσική — όπως και οι μύθοι — δεν πεθαίνει ποτέ.

Αν αυτό το άρθρο σου χάρισε λίγη διασκέδαση, συνέχισε να απολαμβάνεις ξέγνοιαστες στιγμές μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/diaskedasi/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα –https://morfeszois.com/