Υπάρχουν στιγμές
που δεν χρειάζονται εξηγήσεις.

Μόνο μια λέξη.

Φύγαμε.

Και ξαφνικά,
όλα όσα έμοιαζαν δύσκολα
γίνονται λίγο πιο ελαφριά.

Εκείνη η στιγμή

Δεν ξέρεις πάντα πού πηγαίνεις.

Ξέρεις μόνο
πως δεν θέλεις να μείνεις
εκεί που η ψυχή σου
έχει αρχίσει να μικραίνει.

Κλείνεις μια πόρτα.

Αφήνεις πίσω σου
ένα δωμάτιο γεμάτο σκέψεις,
μερικές σιωπές
και ίσως ανθρώπους
που κάποτε ήταν ολόκληρος κόσμος.

Και λες:

«Φύγαμε».

Χωρίς σχέδιο.

Χωρίς εγγυήσεις.

Μόνο με την ανάγκη
να ξαναβρείς τον εαυτό σου.

Το άγνωστο

Ίσως η ζωή
να αρχίζει ακριβώς εκεί.

Στο σημείο
που σταματάς να ζητάς
άδεια για να προχωρήσεις.

Στον δρόμο
που δεν γνωρίζεις.

Στην πρώτη ανάσα
μετά την απόφαση.

Γιατί μερικές φορές
δεν χρειάζεται να ξέρεις
πού θα φτάσεις.

Αρκεί να ξέρεις
πως πρέπει να φύγεις.

Και τότε
το «φύγαμε»
δεν είναι τέλος.

Είναι αρχή.

Μια μικρή λέξη
για μια μεγάλη αλλαγή.

Ίσως κάποτε να θυμηθείς
όχι όσα φοβήθηκες να αφήσεις,
αλλά τη στιγμή
που βρήκες το θάρρος να πεις:

«Φύγαμε».

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της  κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα