Σκέψεις

Στιγμές στις Τσέπες του Χρόνου Ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν. Κυλά αθόρυβα, ασταμάτητα, σαν ποτάμι που δεν επιστρέφει πίσω. Κι εμείς; Εμείς είμαστε οι στιγμές που αφήνουμε μέσα του — μικρές, εύθραυστες, πολύτιμες. Δεν είμαστε τα χρόνια μας. Δεν είμαστε οι ημερομηνίες στο ημερολόγιο. Είμαστε όσα νιώσαμε, όσα μοιραστήκαμε, όσα αγαπήσαμε. Οι στιγμές που μας […]

Χόρεψα στο Δάσος των Λύκων Χθες το βράδυ, βρήκα ένα μέρος μαγικό. Το δάσος ζωντάνεψε γύρω μου, κάθε ήχος, κάθε σκιά, κάθε ανάσα του αέρα, σαν να με προσκαλούσε σε έναν χορό.Δεν ήταν απλά ένας δάσος, αλλά το δάσος των λύκων . Ο φόβος και η γοητεία μπλέχτηκαν σε έναν παράξενο ρυθμό. Κάθε βήμα μου

Θα Ζωγραφίζω Χαμόγελα 🎨😊 Σε έναν κόσμο που συχνά παρασύρεται από την ταχύτητα και τη ρουτίνα, επιλέγω να κάνω κάτι μικρό αλλά ουσιαστικό: να ζωγραφίζω χαμόγελα! Όχι μόνο στον καμβά, αλλά και στις καρδιές των ανθρώπων γύρω μου. 👉 Τι σημαίνει αυτό;Σημαίνει να δίνω χαρά με κάθε τρόπο. Μπορεί να είναι ένα ζεστό χαμόγελο σε

Σκέψεις γραμμένες στο βιβλίο του χρόνου Σκέψεις που γεννήθηκαν στο χθες, έμειναν να σιγοκαίνε στις σελίδες του χρόνου, ανάμεσα στις στιγμές που ζήσαμε και σε εκείνες που δεν τολμήσαμε. Σκέψεις που γεφυρώνουν το παρελθόν με το παρόν, μας συνδέουν με ό,τι αγαπήσαμε, με ό,τι φοβηθήκαμε, με ό,τι ακόμα προσδοκούμε. Κάθε χρονιά είναι ένα κεφάλαιο. Κάθε

Το κορίτσι που το έλεγαν Φαντασία Υπήρχε ένα κορίτσι, όχι όπως τα άλλα. Δεν φορούσε ποτέ ρούχα από τα καταστήματα της γειτονιάς, αλλά από τα πιο παράξενα μέρη του κόσμου, εκείνα που κρύβονται στην καρδιά των ονείρων και των επιθυμιών. Το όνομά της ήταν Φαντασία. Το χαμόγελο της ήταν φωτεινό και γεμάτο μυστήριο. Οι φίλοι

Ανάσανε στην τρέλα όταν σε πνίγει η κανονικότητα…  Στον κόσμο που όλα μοιάζουν να κυλούν σε προκαθορισμένες ράγες, όπου η καθημερινότητα επιβάλλει συχνά την επανάληψη και τη ρουτίνα, η τρέλα δεν χρειάζεται μόνο – είναι σωτηρία. Είναι εκείνη η σπίθα που σε ξυπνάει, εκείνη η ανάσα που σε απελευθερώνει από το βάρος της «κανονικότητας». Όταν

Να αγαπάς όλα όσα είσαι Στον κόσμο που ζούμε, γεμάτο από σύγκριση, προσδοκίες και εά πρότυπα, είναι τόσο εύκολο να ξεχνάμε το πιο σημαντικό: την αξία μας. 💖 🪞 Να αγαπάς κάθε πλευρά σου: Τις μικρές ατέλειες που σε μοναδικό/ή. Τα όνειρά σου, τις αποτυχίες και τις επιτυχίες σου. Τα δυνατά σου σημεία, αλλά και

Τόσες Ευκαιρίες Χαμένες για ένα “Αργότερα” Πόσες φορές αφήσαμε τα “τώρα” μας να χαθούν, περιμένοντας το ιδανικό “αργότερα”; Πόσες στιγμές γεμάτες δυνατότητες τις παραμερίσαμε, γιατί πιστεύαμε ότι θα υπάρξει χρόνος… αργότερα; Μια βόλτα που δεν κάναμε, ένα «σ’ αγαπώ» που διστάσαμε να πούμε, ένα όνειρο που αφήσαμε να σβήσει. Και όλα για να έρθει εκείνη

Στη Ρωγμή του Χρόνου Υπάρχουν στιγμές που ο χρόνος μοιάζει να σπάει. Μια λέξη, μια ματιά, μια ανάσα — κι ευθύς ανοίγεται μπροστά σου μια ρωγμή. Δεν είναι ένα απλό χάσμα· είναι ένα πέρασμα. Εκεί, τα πάντα ρέουν διαφορετικά. Στη ρωγμή του χρόνου, το παρελθόν συναντά το παρόν και το μέλλον σαν να είναι φίλοι

Το σούρουπο έχει τη θλίψη αιώνων Καθώς ο ήλιος χάνεται πίσω από τον ορίζοντα, το σούρουπο απλώνεται σαν ένα πέπλο μελαγχολίας πάνω από τη γη. Δεν είναι μόνο το τέλος μιας μέρας· είναι η υπόσχεση της νύχτας, το βήμα προς το άγνωστο, η στιγμή που ο χρόνος μοιάζει να στέκεται ακίνητος. Υπάρχει μια αρχαία θλίψη