Όρια… Πόσες φορές; Υπάρχει μια ερώτηση που ακούγεται απλή.Μα κρύβει μέσα της έναν ολόκληρο κόσμο. Πόσες φορές μπορεί να σε απογοητεύσει ένας άνθρωπος; Η πρώτη σκέψη είναι να μετρήσεις.Δύο. Τρεις. Πέντε. Δέκα. Να θυμηθείς στιγμές.Υποσχέσεις που έμειναν στον αέρα.Λόγια που δεν έγιναν πράξεις.Βλέμματα που άλλαξαν. Και τότε έρχεται η αλήθεια. Η απάντηση δεν είναι αριθμός. […]
Τα ανείπωτα θέλω Υπάρχουν θέλω που μένουν μέσα μας.Ήσυχα.Σχεδόν αόρατα. Τα κρατάμε σαν μικρά μυστικά.Σαν να φοβόμαστε ότι αν τα πούμε δυνατάθα χαθούν. Και έτσι τα αφήνουμε στη σιωπή. Όμως η σιωπή δεν παραδίδει μηνύματα. Τα ανείπωτα θέλω χάνονται Ένα θέλω που δεν ειπώθηκεείναι σαν γράμμα που δεν στάλθηκε ποτέ. Μπορεί να γράφτηκε με αλήθεια.Με
Η νεράιδα της σιωπής Μια στιγμή σιωπής Κάτω από μια κλαίουσα ιτιά, ο χρόνος σταματά. Τα κλαδιά πέφτουν σαν πράσινη βροχή.Ο αέρας κινείται απαλά.Το νερό κρατά μυστικά. Και εκεί, στη σκιά του δέντρου, κάθεται μια νεράιδα. Με μαύρα μαλλιά.Με φτερά ακίνητα.Με βλέμμα που κοιτά μέσα στη σιωπή. Το δέντρο που ακούει Η ιτιά δεν μιλά
Όταν Ανθίζει η Ελπίδα Υπάρχουν μέρες που ο κόσμος μοιάζει σιωπηλός.Σαν κήπος πριν την άνοιξη. Το χώμα είναι ακόμη κρύο.Ο ουρανός βαριά σκεπασμένος. Κι όμως, βαθιά μέσα στη γη,κάτι ετοιμάζεται. Ένα μικρό θαύμα. Η ελπίδα. Σιωπηλή δύναμη Η ελπίδα δεν φωνάζει.Δεν ζητά να την προσέξεις. Είναι ένα απαλό φως μέσα στο σκοτάδι.Μια σκέψη που λέει:
Αν Έλειπες Αύριο… Ποιοι Θα Τρόμαζαν; Σταμάτα για μια στιγμή Σταμάτα.Όχι για πολύ.Μόνο για μια στιγμή. Κλείσε για λίγο τον θόρυβο της ημέρας.Τις υποχρεώσεις.Τις φωνές.Τις απαιτήσεις. Και σκέψου κάτι απλό. Πόσοι άνθρωποι θα τρόμαζαν πραγματικά αν μια μέρα δεν υπήρχες στη ζωή τους; Μην απαντήσεις γρήγορα.Η αλήθεια θέλει σιωπή για να εμφανιστεί. Η σιωπηλή αλήθεια
Αξία που δεν δανείζεται Υπάρχουν πράγματα στον κόσμο που λάμπουν από μόνα τους.Και υπάρχουν και εκείνα που ζητούν φως από τους άλλους. Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάτι δεν έχει αξία.Το πρόβλημα αρχίζει όταν προσπαθεί να τη δανειστεί. Πολλοί άνθρωποι ξοδεύουν την ενέργειά τους για να δώσουν αξία σε καταστάσεις που δεν έχουν.Σε σχέσεις που
Στάση στον Δρόμο Υπάρχουν στιγμές που ο δρόμος δεν ζητά να συνεχίσεις.Σου ζητά να σταματήσεις. Να κατεβάσεις τη μηχανή στο πλάι.Να καθίσεις στην άκρη του δρόμου.Και να κοιτάξεις τη ζωή να περνά. Τα φώτα των αυτοκινήτων μοιάζουν με μικρές ιστορίες.Καθεμία πηγαίνει κάπου.Καθεμία κουβαλά ένα όνειρο, μια αγωνία, μια προσμονή. Και εσύ… απλώς κάθεσαι. Η σιωπή
Τοσκάνη: Εκεί που η ψυχή ανασαίνει Υπάρχουν τόποι που δεν κάνουν θόρυβο.Απλώς μπαίνουν μέσα σου. Η Τοσκάνη, στην καρδιά της Ιταλίας, είναι ένας από αυτούς. Λόφοι που κυλούν απαλά.Δρόμοι που χάνονται μέσα σε κυπαρίσσια.Και ένα φως που μοιάζει να στάζει πάνω στη γη. Όλα εδώ κινούνται αργά. Σχεδόν σαν προσευχή. Το φως που αγγίζει τη
Επιτάφιος: Η Σιωπή της Άνοιξης Η νύχτα που μιλά με λουλούδια Ο Επιτάφιος δεν είναι απλώς μια τελετή.Είναι μια στιγμή σιωπής που γεμίζει με νόημα. Κάθε Μεγάλη Παρασκευή, οι δρόμοι γεμίζουν φως από κεριά και άρωμα από λουλούδια. Οι άνθρωποι περπατούν αργά. Σαν να θέλουν να σταματήσουν τον χρόνο. Ο στολισμένος Επιτάφιος γίνεται ένα σύμβολο.Όχι
Σε Αναπνέω… Υπάρχουν άνθρωποιπου δεν περνούν απλώς από τη ζωή σου. Σταματούν τον χρόνο. Μένουν. Όχι δίπλα σου.Μέσα σου. Σαν μια ήρεμη ανάσαπου δεν θυμάσαι πότε ξεκίνησε. Σαν αέρας που γέμισε τα πνευμόνια σουκαι ξαφνικά έγινε απαραίτητος. Δεν ξέρεις πώς έγινε.Δεν ξέρεις πότε. Μόνο νιώθεις. Και αυτό αρκεί. Μια σιωπή που μιλά Δεν είναι οι
