Γιατί οι παλιές ταβέρνες είχαν καρό τραπεζομάντιλα

Μπορεί να ήταν ένα απλό καρό τραπεζομάντιλο, όμως πάνω του γράφτηκε ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορίας της ταβέρνας.

Κόκκινα και λευκά καρό, ξύλινα τραπέζια, ψωμί, κρασί και πιάτα στη μέση. Για πολλές γενιές, αυτή η εικόνα ήταν σχεδόν συνώνυμη με την παλιά ταβέρνα.

Γιατί όμως οι ταβέρνες προτιμούσαν τόσο πολύ τα καρό τραπεζομάντιλα;

Η απάντηση δεν βρίσκεται μόνο στην εμφάνιση.

Ήταν όμορφα, αλλά κυρίως πρακτικά

Τα καρό υφάσματα έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή επειδή ήταν ανθεκτικά, εύκολα στο πλύσιμο και κατάλληλα για καθημερινή χρήση.

Σε μια ταβέρνα, όπου το τραπέζι γέμιζε γρήγορα με πιάτα, ποτήρια, λάδι, κρασί και σάλτσες, ένα λευκό τραπεζομάντιλο μπορούσε να δείχνει αμέσως κάθε λεκέ.

Το καρό μοτίβο, αντίθετα, έκανε τους μικρούς λεκέδες λιγότερο εμφανείς.

Έτσι, ένα τραπεζομάντιλο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ξανά και ξανά χωρίς να χάνει τόσο εύκολα την εικόνα καθαριότητας που έπρεπε να έχει ένα μαγαζί.

Το κόκκινο καρό έγινε σύμβολο

Αν υπάρχει ένα χρώμα που συνδέθηκε περισσότερο από τα άλλα με τα καρό τραπεζομάντιλα, αυτό είναι το κόκκινο.

Η εικόνα του κόκκινου και λευκού καρό έγινε ιδιαίτερα γνωστή σε εστιατόρια, μπιστρό και ταβέρνες σε πολλές χώρες. Δεν ήταν αποκλειστικά ελληνικό χαρακτηριστικό.

Το συγκεκριμένο μοτίβο έδινε την αίσθηση ενός χώρου απλού, ζεστού και φιλικού, μακριά από την επισημότητα ενός ακριβού εστιατορίου.

Γι’ αυτό και το καρό τραπεζομάντιλο ταίριαξε τόσο πολύ με την παραδοσιακή ταβέρνα.

Δεν χρειαζόταν πολυτέλεια για να περάσεις όμορφα

Η παλιά ταβέρνα δεν προσπαθούσε απαραίτητα να εντυπωσιάσει με ακριβά σερβίτσια ή περίτεχνη διακόσμηση.

Το ζητούμενο ήταν διαφορετικό.

Ένα ξύλινο τραπέζι, ένα καρό τραπεζομάντιλο, ένα μπουκάλι κρασί και μερικά πιάτα στη μέση δημιουργούσαν αμέσως μια αίσθηση παρέας και σπιτικής φιλοξενίας.

Το καρό έγινε έτσι ένα οπτικό μήνυμα: εδώ θα φας απλά, θα καθίσεις άνετα και πιθανότατα θα μείνεις αρκετή ώρα με την παρέα σου.

Γιατί όχι λευκό τραπεζομάντιλο;

Το λευκό τραπεζομάντιλο είχε διαφορετικό συμβολισμό.

Συνδεόταν περισσότερο με την επίσημη εστίαση, την κομψότητα και το ακριβότερο εστιατόριο. Παράλληλα, απαιτούσε περισσότερη φροντίδα, καθώς κάθε λεκές φαινόταν αμέσως.

Τα καρό τραπεζομάντιλα ήταν πιο ταιριαστά σε χώρους καθημερινής εστίασης.

Δεν χρειαζόταν να είναι όλα τέλεια.

Έπρεπε να είναι καθαρά, πρακτικά και φιλόξενα.

Το καρό ταξίδεψε από την ταβέρνα στην ανάμνηση

Με το πέρασμα των δεκαετιών, το καρό τραπεζομάντιλο άρχισε να σημαίνει κάτι περισσότερο από ένα κομμάτι ύφασμα.

Έγινε μέρος της εικόνας της παλιάς, αυθεντικής ταβέρνας.

Η σύνδεσή του με το παραδοσιακό φαγητό ενισχύθηκε από εστιατόρια σε πολλές χώρες, ιδιαίτερα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Το μοτίβο χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργήσει μια αίσθηση ρουστίκ και σπιτικής ατμόσφαιρας.

Κάπως έτσι, το καρό τραπεζομάντιλο πέρασε από την πρακτικότητα στη νοσταλγία.

Και σήμερα;

Παρότι πολλά σύγχρονα εστιατόρια έχουν εγκαταλείψει το κλασικό καρό, η εικόνα του δεν εξαφανίστηκε.

Εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε χώρους που θέλουν να θυμίσουν παραδοσιακή κουζίνα, παλιό μπιστρό ή οικογενειακή ταβέρνα.

Για πολλούς ανθρώπους, μάλιστα, ένα κόκκινο καρό τραπεζομάντιλο αρκεί για να φέρει στο μυαλό ένα καλοκαιρινό τραπέζι, ένα πιάτο στη μέση και μια παρέα που δεν βιάζεται να φύγει.

Ίσως τελικά αυτό να ήταν το μεγαλύτερο μυστικό του.

Το καρό τραπεζομάντιλο δεν έκανε την ταβέρνα πολυτελή. Την έκανε να μοιάζει με σπίτι.

Και ίσως γι’ αυτό να το θυμόμαστε ακόμη.

Εσύ θυμάσαι τις παλιές ταβέρνες με κόκκινα καρό τραπεζομάντιλα; Ποιο φαγητό θυμάσαι να σερβίρεται πάνω τους;

Αν αυτή η συνταγή σε ενέπνευσε, ανακάλυψε ακόμα περισσότερες γευστικές δημιουργίες στις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας  https://morfeszois.com/katigories/sintages/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα