Οι πραγματικά ευτυχισμένοι έρωτες
δεν φωνάζουν.
Δεν έχουν ανάγκη προβολής, ούτε σχολίων τρίτων.

Η χαρά τους ζει στις σιωπές,
στις ματιές που τα λένε όλα,
στις χειρονομίες που κανείς δεν βλέπει
εκτός από αυτούς.

Δεν ζητούν επιβεβαίωση.
Αρκεί που υπάρχουν ο ένας για τον άλλον,
ήσυχα, βαθιά, αληθινά.

Η αγάπη τους δεν είναι θόρυβος.
Είναι πρωινό φως που χαϊδεύει το πρόσωπο,
είναι άνεμος που περνά απαλά
και αφήνει την καρδιά γεμάτη, χωρίς ίχνη φωναχτά.

Κι έτσι, σε έναν κόσμο που φωνάζει,
οι ήσυχοι έρωτες ανθίζουν.
Σαν μικρά μυστικά,
σαν σπόροι που γίνονται δέντρα
χωρίς να το μάθει κανείς.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα