Μια σπίθα ελπίδας
Κάπου μέσα στη νύχτα,
ένα φως ανασαίνει.
Μικρό,
σχεδόν αόρατο —
μα αληθινό.
Η ελπίδα δεν φωνάζει.
Σιγοψιθυρίζει μέσα μας
όταν όλα σωπαίνουν.
Ένα βλέμμα,
ένα χαμόγελο,
μια ανάμνηση φωτός —
κι η ψυχή θυμάται πώς είναι να ανατέλλει.
Η ελπίδα δεν είναι κραυγή∙
είναι ψίθυρος.
Μια σπιθαμή φωτός που ξέρει να βρίσκει δρόμο
ακόμη και μέσα στο πιο πηχτό σκοτάδι.
Δεν χρειάζεται πολλά —
ένα βλέμμα που δεν εγκαταλείπει,
μια αναπνοή βαθιά,
μια πράξη καλοσύνης χωρίς αντάλλαγμα.
Από αυτά γεννιέται η σπίθα.
Από αυτά ξαναγεννιόμαστε κι εμείς.
Θέλεις περισσότερα άρθρα; Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874 και το https://www.instagram.com/morfeszois/ για να μη χάνεις τίποτα!
Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/
Συντάκτρια Δέσποινα Μπλάτζα
ΠΗΓΗ – https://morfeszois.com/
