Έχουμε σπίτια, πράγματα, λογαριασμούς, σχέδια για το αύριο.
Κι όμως, η μεγαλύτερη περιουσία μας δεν βρίσκεται σε κανένα συρτάρι.

Είναι ο χρόνος.

Τον κρατάμε στα χέρια μας χωρίς να μπορούμε να τον φυλάξουμε. Τον ξοδεύουμε χωρίς να βλέπουμε το υπόλοιπο. Κι όταν κάποτε κοιτάξουμε πίσω, καταλαβαίνουμε πως δεν ήταν οι μέρες που έλειψαν.

Ήταν οι στιγμές που δεν ζήσαμε.

Ο χρόνος δεν περιμένει να τακτοποιήσουμε τη ζωή μας. Δεν περιμένει να τελειώσουν οι υποχρεώσεις, να έρθουν τα χρήματα, να βρούμε την κατάλληλη στιγμή.

Η κατάλληλη στιγμή είναι αυτή που ήδη έχουμε.

Ένα απόγευμα με έναν άνθρωπο που αγαπάμε.
Ένας καφές χωρίς βιασύνη.
Ένα ταξίδι που αναβάλαμε.
Ένα «σ’ αγαπώ» που έμεινε μέσα μας.

Αυτά είναι η αληθινή περιουσία.

Γιατί κάποια πράγματα μπορούμε να τα ξαναγοράσουμε. Τον χαμένο χρόνο, όμως, όχι.

Ίσως λοιπόν αξίζει να αναρωτηθούμε: πού επενδύουμε τον χρόνο μας;

Σε ανθρώπους που μας γεμίζουν ή σε πράγματα που μας αδειάζουν;

Η ζωή δεν μετριέται μόνο σε χρόνια.
Μετριέται σε στιγμές που άξιζαν να θυμόμαστε.

Και ίσως, τελικά, πλούσιος δεν είναι εκείνος που έχει περισσότερα.

Είναι εκείνος που πρόλαβε να ζήσει.

Μην περιμένεις να περισσέψει χρόνος για να ζήσεις.
Ο χρόνος είναι η ζωή σου.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της  κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα