Υπάρχουν στιγμές που η ζωή μοιάζει να κρατά την ανάσα της.
Μια μικρή παύση∙ ανάμεσα σε ένα βλέμμα και ένα βήμα.
Εκεί, σιωπηλά, γεννιούνται οι σκέψεις.

Όχι οι θορυβώδεις, οι βιαστικές, οι γεμάτες «πρέπει».
Αλλά οι άλλες — οι ήρεμες, οι απαλές, που ανασαίνουν μαζί σου.

Μια ανάσα κοντά σου βρίσκεται η αλήθεια.
Όχι σε μεγάλες αποφάσεις ή σε φωνές που υπόσχονται βεβαιότητες.
Αλλά στο απλό, στο ταπεινό, στο τώρα.

Η αναπνοή — αυτή η αδιάκοπη υπενθύμιση ότι υπάρχουμε.
Εμπρός, πίσω, μέσα, έξω.
Κύμα που επιστρέφει ξανά και ξανά στην ακτή της ύπαρξής μας.

Αν μάθεις να ακούς αυτή τη ρυθμική σιωπή,
θα δεις ότι κάθε σκέψη, κάθε φόβος,
κάθε όνειρο, κάθε αμφιβολία,
είναι απλώς μια στιγμή που αναπνέει.

Η ζωή δεν χρειάζεται πάντα ανάλυση.
Μόνο χώρο.
Μια ανάσα απόσταση — και όλα φωτίζονται αλλιώς.

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα