Υπάρχουν στιγμές που δεν ζητούν.
Δεν εξηγούνται.
Απλώς περνούν — και μένουν.

Μια γυναίκα.
Καθισμένη.
Θάλασσα μπροστά της.

Ο ήλιος χαμηλώνει.
Ακουμπά το νερό.
Ο χρόνος σιωπά.

Και κάπου εκεί,
ανάμεσα σε κύμα και ουρανό,
γεννιέται κάτι μικρό.
Και άπειρο.

Η δύναμη των απλών στιγμών

Κυνηγάμε το μεγάλο.
Το μετά.

Κι όμως —
η ζωή κρύβεται στο λίγο.

Σε μια ανάσα.
Σε ένα βλέμμα.
Σε ένα ηλιοβασίλεμα.

Οι στιγμές δεν φωνάζουν.
Βαθαίνουν.

Η θάλασσα μιλά χωρίς λέξεις.
Ρυθμός.
Επιστροφή.

Όλα έρχονται.
Όλα φεύγουν.

Το ηλιοβασίλεμα ως εσωτερικό ταξίδι

Δεν είναι τέλος.
Είναι πέρασμα.

Από το φως
στη σιωπή.

Χρώματα απαλά.
Πορτοκαλί. Ροζ. Χρυσό.

Αγγίζουν.
Σταματούν τον νου.

Σε φέρνουν εδώ.

Χωρίς πριν.
Χωρίς μετά.

Μόνο τώρα.

Και αυτό αρκεί.

Γιατί οι στιγμές έχουν αξία

Δεν μετριούνται.
Νιώθονται.

Μια στιγμή —
λίγη.

Και όμως,
μένει.

Σε κρατά.
Σε θυμίζει.

Ποιος είσαι.

Δεν χρειάζονται πολλά:

• Σιωπή
• Ορίζοντας
• Μια ανοιχτή καρδιά

Ίσως η ευτυχία να είναι αυτό.

Να κάθεσαι.
Να αναπνέεις.
Να βλέπεις το φως να φεύγει.

Ο κόσμος φωνάζει.
Οι στιγμές ψιθυρίζουν.

Και εκεί —
στην ησυχία —
βρίσκεις τα πάντα.

Δεν τις φτιάχνεις.
Τις αφήνεις.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα