Οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση
Οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση Οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση. Κάποιοι μικρά,με λίγα δέντρα και σύντομες διαδρομές. Κάποιοι ολόκληροι κόσμοι.Πυκνοί, σιωπηλοί,γεμάτοι φως και σκιές. Περπάτησα μέσα τους.Χάθηκα.Ξεκουράστηκα στη σκιά τους.Κάπου εκεί, βρήκα και λίγο από τον εαυτό μου. Ύστερα έφυγαν. Μα δεν έφυγαν πραγματικά. Άφησαν μονοπάτια μέσα μου.Ένα τραγούδι.Μια μυρωδιά.Μια αγκαλιά.Μια φράση που […]


