Αέναη Αγάπη
Αέναη Αγάπη Κάθε απόγευμαη θάλασσα θυμάται. Κι εκεί,στην άκρη της σιωπής,κάθεται μια γυναίκακαι κοιτάζει τον ορίζοντα. Στην αγκαλιά τηςκρατά μια ανάμνηση. Ένα μικρό σώμαπου κάποτε ζέσταινε τα χέρια της,τώρα ζεσταίνει την καρδιά της. Δεν φαίνεται καθαρά.Μοιάζει με φως.Με ψίθυρο.Με εκείνη την παρουσίαπου δεν χρειάζεται να αγγίξειςγια να τη νιώσεις. Το σκυλάκι τηςδεν είναι πια εδώ.


