Το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν φωνάζει.
Δεν αναβοσβήνει.
Δεν μετριέται σε πακέτα και τραπέζια γεμάτα.

Έρχεται αθόρυβα.
Σαν ανάσα μέσα στο κρύο.
Σαν φως που δεν ζητά να το δεις, μόνο να το νιώσεις.

Είναι εκείνη η στιγμή που σταματάς.
Που κοιτάς λίγο πιο μέσα.
Που θυμάσαι πως δεν χρειάζεσαι πολλά για να είσαι άνθρωπος.

Το πνεύμα των Χριστουγέννων ζει στις μικρές κινήσεις.
Σ’ ένα μήνυμα που στάλθηκε χωρίς λόγο.
Σ’ ένα βλέμμα που δεν γύρισε αλλού.
Σ’ ένα «είμαι εδώ» που ειπώθηκε χωρίς αντάλλαγμα.

Δεν υπόσχεται θαύματα.
Υπενθυμίζει όμως κάτι πιο απλό:
πως η αγάπη δεν είναι εποχική
και η καλοσύνη δεν χρειάζεται ημερολόγιο.

Μέσα στον θόρυβο των ημερών,
τα Χριστούγεννα μάς ψιθυρίζουν να γίνουμε πιο ήσυχοι.
Πιο αληθινοί.
Πιο παρόντες.

Ίσως τελικά αυτό να είναι το πνεύμα τους.
Όχι να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά να αλλάξει, έστω για λίγο,
τον τρόπο που στεκόμαστε μέσα του.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα