Στα είκοσι ψάχνεις να βρεις ποιος είσαι.
Η καρδιά σου φλέγεται, οι λέξεις καίνε.

Στα τριάντα τρέχεις ανάμεσα σε υποχρεώσεις,
τα νεύρα σου χορεύουν στο ρυθμό της ζωής.

Στα σαράντα σταματάς για μια στιγμή και αναρωτιέσαι «γιατί».
Δεν ζητάς απαντήσεις·
ζητάς νόημα.

Μετά τα πενήντα, αναπνέεις βαθιά.
Τα πρέπει γίνονται επιλογές,
οι θυμοί γίνονται σύννεφα που φεύγουν στον ορίζοντα.
Και το μόνο που θέλεις πια είναι ο ήλιος.

Δεν είναι εγωισμός.
Είναι η τέχνη της επιβίωσης.
Κάθε βήμα στον δρόμο είναι μια μικρή νίκη,
κάθε χαμόγελο ένα δώρο στον εαυτό σου.

Όσα γκρίζα σύννεφα κι αν περάσουν,
το φως μέσα σου μένει.

Κάθε βήμα στον δρόμο, κάθε μικρή στιγμή, είναι νίκη.
Κι όσα γκρίζα σύννεφα κι αν περάσουν, η γαλήνη μέσα σου μένει.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα