Σκοτεινή η εποχή — και όμως, μέσα στο βάθος της, κάτι ανασαίνει.
Μια φλόγα μικρή, αθέατη, που δεν σβήνει.
Ζούμε ανάμεσα σε θορύβους, οθόνες, και σκιές που αλλάζουν μορφή.
Και μέσα σε όλα αυτά, η ψυχή ψάχνει φως — όχι το τεχνητό, αλλά το αληθινό.

 Το Σκοτάδι ως Καθρέφτης
Το σκοτάδι δεν είναι πάντα εχθρός.
Είναι καθρέφτης.
Μας δείχνει όσα φοβόμαστε να δούμε.
Μας θυμίζει ότι το φως δεν έχει αξία χωρίς τη νύχτα που το περιβάλλει.
Μέσα στη σιωπή του, μαθαίνουμε να ακούμε.
Μέσα στην απουσία, μαθαίνουμε να υπάρχουμε.

 Η Ανάγκη για Εσωτερικό Φως
Όσο πιο σκοτεινή γίνεται η εποχή, τόσο πιο πολύ οφείλουμε να ανάψουμε το εσωτερικό μας φως.
Όχι με λόγια, αλλά με πράξεις.
Με καλοσύνη, με επίγνωση, με επιστροφή στο απλό.
Η εποχή είναι σκοτεινή, γιατί ξεχάσαμε να κοιτάμε μέσα μας.
Μα εκεί βρίσκεται η μόνη αληθινή αυγή.

Η σκοτεινή εποχή δεν είναι το τέλος.
Είναι η ανάσα πριν το φως.
Είναι η στιγμή που η ψυχή ξυπνά.
Αν σταθούμε ήσυχοι, χωρίς φόβο, θα δούμε —
πως ακόμη και στο πιο βαθύ σκοτάδι,
το φως ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα