Οι άνθρωποι φορούν μάσκες.
Δεν κρύβονται.
Οι σκιές τους τα αποκαλύπτουν.

Ένα χαμόγελο που δεν φτάνει στα μάτια,
μια παύση στη φωνή,
η απαλότητα ή η ένταση μιας κίνησης —
όλα μιλούν.

Μερικές μάσκες γυαλίζουν στον ήλιο,
άλλες βαραίνουν σαν πέτρα.
Όσο πιο προσεκτικά τις φοράς,
τόσο πιο φανερές γίνονται.

Η τέχνη δεν είναι να τις σκίσεις,
αλλά να τις δεις.
Κι όταν κοιτάς προσεκτικά,
η ψυχή αντανακλά μέσα από τη διαφάνεια.

Στον κόσμο των ψευδαισθήσεων και των προσποιήσεων, η παρατήρηση γίνεται πράξη φροντίδας. Όχι για να κρίνεις, αλλά για να καταλάβεις.

Οι μάσκες δεν είναι αόρατες.
Μιλούν, ψιθυρίζουν, φωτίζουν.
Μα η σιωπή σου είναι αυτή που καταλαβαίνει.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα