Υπάρχουν στιγμές που ο δρόμος δεν ζητά να συνεχίσεις.
Σου ζητά να σταματήσεις.

Να κατεβάσεις τη μηχανή στο πλάι.
Να καθίσεις στην άκρη του δρόμου.
Και να κοιτάξεις τη ζωή να περνά.

Τα φώτα των αυτοκινήτων μοιάζουν με μικρές ιστορίες.
Καθεμία πηγαίνει κάπου.
Καθεμία κουβαλά ένα όνειρο, μια αγωνία, μια προσμονή.

Και εσύ… απλώς κάθεσαι.

Η σιωπή που λέει τα περισσότερα

Μερικές φορές η σιωπή είναι πιο δυνατή από κάθε λέξη.

Ο αέρας της νύχτας ακουμπά το δέρμα.
Ο δρόμος απλώνεται μπροστά σαν υπόσχεση.
Και η σκέψη αρχίζει να ταξιδεύει πιο μακριά από οποιονδήποτε προορισμό.

Εκεί, σε αυτή τη μικρή στάση, γεννιούνται οι πιο καθαρές αλήθειες.

Δεν χρειάζονται πολλά.

Ένας δρόμος.
Λίγο φως στο βάθος.
Και μια στιγμή για να ακούσεις τον εαυτό σου.

Το ταξίδι δεν είναι μόνο η κίνηση

Πολλοί πιστεύουν ότι το ταξίδι είναι τα χιλιόμετρα.

Δεν είναι.

Το ταξίδι είναι οι παύσεις.
Οι μικρές στάσεις που κανείς δεν βλέπει.
Οι στιγμές που το μυαλό βρίσκει χώρο να αναπνεύσει.

Γιατί όταν σταματάς, τότε καταλαβαίνεις.

Πού ήσουν.
Πού πας.
Και ποιος πραγματικά είσαι.

Όλοι έχουμε έναν δρόμο

Κάθε άνθρωπος οδηγεί τη δική του διαδρομή.

Άλλοι τρέχουν.
Άλλοι χάνονται.
Άλλοι σταματούν για λίγο και κοιτούν τον ορίζοντα.

Αλλά όλοι, κάποια στιγμή, θα καθίσουμε στην άκρη του δρόμου.

Με μια σκέψη.
Με μια σιωπή.
Με μια μικρή ελπίδα.

Ότι η επόμενη στροφή ίσως κρύβει κάτι όμορφο.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα