Υπάρχουν τραγούδια που δεν χρειάζονται συστάσεις. Από την πρώτη κιόλας ακρόαση βρίσκουν τον δρόμο τους στις καρδιές των ανθρώπων και παραμένουν ζωντανά μέσα στον χρόνο. Ένα από αυτά είναι το «Φεύγω» του Ορφέα Περίδη, ένα τραγούδι που έχει συνοδεύσει στιγμές έρωτα, χωρισμού και προσωπικής αναζήτησης.

Η ιστορία του ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και συνδέεται με μία από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής μουσικής, τον Νίκο Παπάζογλου.

Η πρώτη εμφάνιση του «Φεύγω»

Το 1990 ο Νίκος Παπάζογλου κυκλοφόρησε τον δίσκο «Σύνεργα». Ανάμεσα στα τραγούδια του άλμπουμ υπήρχαν δημιουργίες καταξιωμένων στιχουργών και συνθετών της εποχής.

Ωστόσο, σε τρία τραγούδια εμφανίστηκε για πρώτη φορά το όνομα ενός νέου δημιουργού: του Ορφέα Περίδη. Ο νεαρός τότε τραγουδοποιός υπέγραφε στίχους και μουσική στα τραγούδια «Μάτια μου», «Θάνατο θέλω τραγικό» και «Φεύγω».

Το τελευταίο μάλιστα έκλεινε τον δίσκο και κατάφερε αμέσως να ξεχωρίσει.

Μια μπαλάντα που άγγιξε το κοινό

Με μοναδική συνοδεία πιάνου, το «Φεύγω» παρουσιάστηκε ως μια λιτή αλλά βαθιά συναισθηματική μπαλάντα.

Η ατμοσφαιρική μελωδία και οι δυνατοί στίχοι κέρδισαν γρήγορα τους ακροατές. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί το αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή και το τραγούδι απέκτησε φανατικούς φίλους.

Το ιδιαίτερο ύφος του έδωσε στο κομμάτι μια διαχρονικότητα που παραμένει αναλλοίωτη μέχρι σήμερα.

Ο μεγάλος έρωτας που έγινε τραγούδι

Χρόνια αργότερα, ο Ορφέας Περίδης αποκάλυψε την αληθινή ιστορία πίσω από το «Φεύγω».

Το τραγούδι γράφτηκε μετά από έναν χωρισμό που τον σημάδεψε βαθιά όταν ήταν 28 ετών. Η σχέση κράτησε λίγους μόνο μήνες, αλλά άφησε έντονο αποτύπωμα στη ζωή του.

Η γυναίκα που ενέπνευσε το τραγούδι έφυγε στο εξωτερικό και οι δρόμοι τους δεν συναντήθηκαν ποτέ ξανά. Σύμφωνα με τον ίδιο τον δημιουργό, εκείνη δεν έμαθε ποτέ ότι αποτέλεσε την έμπνευση για το τραγούδι που σηματοδότησε την επαγγελματική του πορεία.

Ο χαρακτηριστικός στίχος «Ρίχνω στη νύχτα μια σπρωξιά» λειτούργησε σαν μια προσωπική δήλωση μετάβασης. Ήταν το κλείσιμο ενός κύκλου και ταυτόχρονα το άνοιγμα ενός νέου.

Η δεύτερη ζωή του τραγουδιού

Τρία χρόνια αργότερα, ο Ορφέας Περίδης ηχογράφησε ο ίδιος το «Φεύγω» στον δίσκο «Αχ ψυχή μου φαντασμένη», παρουσιάζοντάς το με διαφορετική ενορχήστρωση.

Η νέα εκτέλεση βοήθησε το τραγούδι να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη απήχηση και να συνδεθεί οριστικά με τον δημιουργό του.

Με τα χρόνια ακολούθησαν αρκετές επανεκτελέσεις και ζωντανές ηχογραφήσεις. Ξεχωριστή θέση κατέχουν οι ερμηνείες του Μπάμπη Στόκα και του Διονύση Σαββόπουλου, οι οποίοι προσέγγισαν το τραγούδι με τον δικό τους μοναδικό τρόπο.

Το «Φεύγω» δεν είναι απλώς ένα τραγούδι για έναν χωρισμό. Είναι μια εξομολόγηση για την ανάγκη του ανθρώπου να προχωρήσει μπροστά, να αφήσει πίσω ό,τι τον πληγώνει και να αναζητήσει τον εαυτό του.

Οι στίχοι του μιλούν για την απώλεια, τη μνήμη, τη λήθη και την εσωτερική αναγέννηση. Ίσως γι’ αυτό συνεχίζουν να αγγίζουν διαφορετικές γενιές ακροατών.

Περισσότερο από τρεις δεκαετίες μετά την πρώτη του κυκλοφορία, το «Φεύγω» παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα τραγούδια του ελληνικού έντεχνου ρεπερτορίου και μια από τις σημαντικότερες στιγμές της δημιουργικής πορείας του Ορφέα Περίδη.

Αν αυτό το άρθρο σου κίνησε το ενδιαφέρον, συνέχισε να εξερευνάς τον κόσμο του πολιτισμού μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας  https://morfeszois.com/katigories/politismos/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα –https://morfeszois.com/