Η γάτα μας μπορεί να μην μπορεί να μας πει με λόγια ότι κάτι την ενοχλεί. Μπορεί όμως να το δείξει με τη συμπεριφορά της.

Αν ξαφνικά περνά περισσότερες ώρες κρυμμένη, σταματά να παίζει, κοιμάται περισσότερο ή αφήνει το φαγητό της, είναι φυσικό να αναρωτηθούμε αν περνά μια δύσκολη συναισθηματική περίοδο.

Μπορεί άραγε μια γάτα να έχει κατάθλιψη;

Η απάντηση χρειάζεται προσοχή. Οι ειδικοί αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τη λέξη «κατάθλιψη» με ακριβώς την ίδια έννοια που χρησιμοποιείται στην ανθρώπινη ψυχιατρική. Αυτό που μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι αλλαγές στη συμπεριφορά, στη δραστηριότητα, στην όρεξη και στις καθημερινές συνήθειες της γάτας.

Και εδώ βρίσκεται το πιο σημαντικό σημείο: πριν θεωρήσουμε ότι μια γάτα είναι απλώς στενοχωρημένη, πρέπει να αποκλειστεί κάποιο πρόβλημα υγείας.

Ποια σημάδια πρέπει να μας ανησυχήσουν;

Δεν υπάρχει μία συμπεριφορά που να αποδεικνύει ότι μια γάτα αντιμετωπίζει «κατάθλιψη». Υπάρχουν όμως αλλαγές που αξίζει να παρατηρήσουμε.

1. Κρύβεται περισσότερο

Αν μια γάτα που συνήθιζε να βρίσκεται μαζί μας αρχίσει ξαφνικά να περνά πολλές ώρες κάτω από το κρεβάτι, μέσα σε ντουλάπες ή σε άλλες κρυψώνες, κάτι μπορεί να έχει αλλάξει.

Το κρύψιμο μπορεί να σχετίζεται με στρες, φόβο, πόνο ή ασθένεια. Γι’ αυτό δεν πρέπει να θεωρείται αυτόματα ένδειξη ψυχολογικής δυσφορίας.

2. Δεν ενδιαφέρεται πλέον για παιχνίδι

Μια γάτα που αγαπούσε το παιχνίδι και ξαφνικά δεν αντιδρά ούτε στο αγαπημένο της παιχνίδι χρειάζεται την προσοχή μας.

Η μειωμένη δραστηριότητα μπορεί να εμφανιστεί όταν η γάτα βρίσκεται υπό στρες. Μπορεί όμως να σχετίζεται και με πόνο ή άλλη σωματική δυσκολία.

3. Κοιμάται πολύ περισσότερο

Οι γάτες φυσιολογικά κοιμούνται αρκετές ώρες την ημέρα. Επομένως, το να κοιμάται μια γάτα πολύ δεν αποτελεί από μόνο του πρόβλημα.

Αυτό που έχει σημασία είναι η αλλαγή σε σχέση με τη δική της φυσιολογική συμπεριφορά.

Αν μια δραστήρια γάτα γίνει ξαφνικά ιδιαίτερα νωχελική και απομονωμένη, καλό είναι να αναζητήσουμε την αιτία.

4. Αλλάζει η όρεξή της

Η αλλαγή στην όρεξη είναι από τα σημαντικότερα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούμε.

Μια γάτα που τρώει πολύ λιγότερο μπορεί να αντιμετωπίζει στρες, αλλά μπορεί επίσης να έχει οδοντικό πρόβλημα, πόνο, γαστρεντερική πάθηση, νεφρική νόσο ή άλλη ασθένεια. Η παρατεταμένη ανορεξία μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε ηπατική λιπίδωση, μια σοβαρή κατάσταση για τις γάτες.

Γι’ αυτό, αν η γάτα μας σταματήσει να τρώει ή η πρόσληψη τροφής μειωθεί αισθητά, επικοινωνούμε με κτηνίατρο και δεν περιμένουμε απλώς να περάσει.

5. Σταματά να περιποιείται το τρίχωμά της

Η περιποίηση αποτελεί σημαντικό μέρος της καθημερινότητας μιας γάτας.

Όταν ξαφνικά περιορίζει σημαντικά το grooming, το τρίχωμα μπορεί να γίνει θαμπό ή ατημέλητο. Από την άλλη, το επίμονο γλείψιμο μιας περιοχής μπορεί επίσης να αποτελεί ένδειξη προβλήματος.

Σε κάθε περίπτωση, μια ξαφνική αλλαγή χρειάζεται διερεύνηση.

6. Αλλάζει ο τρόπος που επικοινωνεί

Μερικές γάτες γίνονται πιο ήσυχες.

Άλλες, αντίθετα, αρχίζουν να νιαουρίζουν περισσότερο και να αναζητούν συνεχώς την παρουσία του ανθρώπου τους.

Η αλλαγή δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα αρνητική για να έχει σημασία. Ο Carlo Siracusa, ειδικός στη συμπεριφορά των ζώων στο University of Pennsylvania, επισημαίνει ότι ακόμη και ασυνήθιστες αλλαγές στην κοινωνικότητα μιας γάτας αξίζει να αναφέρονται στον κτηνίατρο.

7. Χρησιμοποιεί διαφορετικά την άμμο

Η ούρηση ή η αφόδευση έξω από την άμμο δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως «εκδίκηση».

Μπορεί να σχετίζεται με στρες, αλλαγές στο περιβάλλον ή προβλήματα υγείας. Το ίδιο ισχύει όταν μια γάτα αρχίζει ξαφνικά να ξύνει περισσότερο, να δείχνει νευρικότητα ή να γίνεται επιθετική.

Η συμπεριφορά της είναι ένας τρόπος επικοινωνίας.

8. Δείχνει αποπροσανατολισμένη ή διαφορετική, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερη ηλικία

Στις μεγαλύτερες γάτες, αλλαγές όπως νυχτερινό νιαούρισμα, διαταραχές ύπνου, αποπροσανατολισμός, αλλαγές στην κοινωνικότητα ή στη χρήση της άμμου δεν πρέπει να αποδίδονται αυτόματα στα «γεράματα».

Ο Siracusa σημειώνει ότι τέτοιες αλλαγές μπορεί να σχετίζονται με γνωστική έκπτωση, αλλά και με παθήσεις όπως πόνος, υπέρταση, υπερθυρεοειδισμός, νεφρική νόσος ή απώλεια αισθήσεων.

Τι μπορεί να προκαλέσει στρες στη γάτα;

Οι γάτες αγαπούν τη σταθερότητα.

Μια μετακόμιση, ένα νέο κατοικίδιο, η άφιξη ενός μωρού, η αλλαγή στο καθημερινό πρόγραμμα ή η απουσία ενός ανθρώπου με τον οποίο είχαν δεθεί μπορεί να επηρεάσουν τη συμπεριφορά τους.

Ακόμη και μια αλλαγή που εμείς θεωρούμε μικρή μπορεί να είναι σημαντική για εκείνες.

Οι κατευθυντήριες οδηγίες της American Association of Feline Practitioners και της International Society of Feline Medicine τονίζουν ότι οι γάτες έχουν ανάγκη από ένα περιβάλλον που τους επιτρέπει να εκφράζουν φυσικές συμπεριφορές και να αισθάνονται ασφάλεια.

Μπορεί η πλήξη να επηρεάσει τη συμπεριφορά της;

Ναι.

Μια γάτα που ζει αποκλειστικά μέσα στο σπίτι χρειάζεται περισσότερα από φαγητό, νερό και ένα ασφαλές μέρος για ύπνο.

Χρειάζεται εμπλουτισμένο περιβάλλον.

Ένα γατόδεντρο, ένα ονυχοδρόμιο, ασφαλείς κρυψώνες, σημεία παρατήρησης από ψηλά και παιχνίδια που μιμούνται το κυνήγι μπορούν να κάνουν την καθημερινότητά της πιο ενδιαφέρουσα.

Μικρές συνεδρίες παιχνιδιού μέσα στην ημέρα είναι συχνά πιο χρήσιμες από ένα μεγάλο διάστημα έντονης απασχόλησης.

Παράλληλα, πρέπει να της επιτρέπουμε να απομακρύνεται όταν θέλει ησυχία.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να τη βοηθήσουμε;

Το πρώτο βήμα είναι να παρατηρήσουμε τι έχει αλλάξει.

Κρατάμε όσο γίνεται σταθερές τις ώρες φαγητού και ξεκούρασης. Προσφέρουμε ήσυχους χώρους, ασφαλείς κρυψώνες και σημεία όπου μπορεί να ανεβαίνει ψηλά.

Παίζουμε μαζί της χωρίς να την πιέζουμε.

Αν θέλει χάδια, της τα προσφέρουμε. Αν προτιμά να μείνει μόνη, σεβόμαστε την ανάγκη της.

Επίσης, δεν την τιμωρούμε για ανεπιθύμητες συμπεριφορές. Η τιμωρία μπορεί να αυξήσει το στρες και δεν αντιμετωπίζει την πραγματική αιτία.

Αν η αλλαγή εμφανίστηκε μετά από ένα συγκεκριμένο γεγονός, όπως μετακόμιση ή απώλεια άλλου ζώου, προσπαθούμε να επαναφέρουμε σταδιακά τη ρουτίνα και την αίσθηση ασφάλειας.

Δεν σημαίνει, όμως, ότι πρέπει να φέρουμε αυτόματα μια δεύτερη γάτα στο σπίτι. Για κάποιες γάτες η παρέα ενός άλλου ζώου είναι θετική. Για άλλες μπορεί να αποτελέσει ακόμη μεγαλύτερη πηγή στρες.

Πότε πρέπει να μιλήσουμε με κτηνίατρο;

Υπάρχει ένας απλός κανόνας που αξίζει να θυμόμαστε:

Όταν η συμπεριφορά της γάτας αλλάζει ξαφνικά και επίμονα, αναζητούμε την αιτία.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η απώλεια όρεξης. Η Cornell University College of Veterinary Medicine επισημαίνει ότι η ανορεξία αποτελεί κλινικό σημάδι πολλών διαφορετικών προβλημάτων και ότι μια γάτα που δεν τρώει χρειάζεται κτηνιατρική αξιολόγηση.

Το ίδιο ισχύει όταν εμφανίζονται έντονη απομόνωση, πόνος, εμετοί, απώλεια βάρους, προβλήματα στην άμμο, ξαφνική επιθετικότητα ή έντονες αλλαγές στον ύπνο και στη δραστηριότητα.

Ο κτηνίατρος μπορεί πρώτα να αποκλείσει ένα σωματικό πρόβλημα. Μόνο όταν αυτό δεν εξηγεί την αλλαγή μπορούμε να εξετάσουμε πιο σοβαρά τον ρόλο του στρες και του περιβάλλοντος.

Η σχέση μας με μια γάτα βασίζεται σε μικρές καθημερινές λεπτομέρειες.

Ξέρουμε πού κοιμάται. Πώς ζητά φαγητό. Πότε θέλει παιχνίδι. Πού της αρέσει να κάθεται. Πώς αντιδρά όταν επιστρέφουμε στο σπίτι.

Γι’ αυτό και η ξαφνική αλλαγή στον χαρακτήρα της είναι ένα μήνυμα που αξίζει να ακούσουμε.

Μπορεί να είναι στρες. Μπορεί να είναι μια δύσκολη αλλαγή στη ζωή της. Μπορεί όμως να είναι και σημάδι πόνου ή ασθένειας.

Το σημαντικό δεν είναι να βάλουμε γρήγορα την ταμπέλα «κατάθλιψη».

Το σημαντικό είναι να παρατηρήσουμε, να σεβαστούμε και να δράσουμε έγκαιρα.

Γιατί μερικές φορές η πιο μεγάλη πράξη αγάπης προς τη γάτα μας είναι απλώς να καταλάβουμε ότι κάτι έχει αλλάξει και να ζητήσουμε τη σωστή βοήθεια.

Αν αυτό το άρθρο σε γοήτευσε, συνέχισε να ανακαλύπτεις την ομορφιά της φύσης μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας   https://morfeszois.com/katigories/fysh/

Θέλεις περισσότερα άρθρα; Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874 και το https://www.instagram.com/morfeszois/ για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα – https://morfeszois.com/