Για πολλούς, μια άγνωστη ημέρα.
Για άλλους, μια ημερομηνία στο ημερολόγιο.
Κάποιοι χαμογελούν.
Κάποιοι κοροϊδεύουν.

Κι ένα βλέμμα, κάπου χαμηλά,
περιμένει ακόμη λίγη ανθρωπιά.

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ζώων.
Μια ημέρα που δεν ζητά γιορτές,
ούτε μεγάλα λόγια.

Ζητά μονάχα να κοιτάξουμε
εκείνα τα μάτια
που δεν ξέρουν να πουν «πονάω»,
μα ξέρουν να το δείχνουν.

Στα αδέσποτα που ψάχνουν μια γωνιά.
Στα ζώα που περιμένουν ένα χέρι.
Σε κάθε μικρή ζωή
που δεν διάλεξε την εγκατάλειψη.

Και τότε, ας αναρωτηθούμε…

Πόσο πολιτισμένοι είμαστε
όταν η αδυναμία ενός πλάσματος
γίνεται αφορμή για σκληρότητα;

Ο πολιτισμός μιας χώρας
δεν μετριέται μόνο στα κτίρια,
στα έργα και στις μεγάλες της λέξεις.

Μετριέται και στον τρόπο
που φέρεται σε εκείνους
που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.

Γιατί η αγάπη προς τα ζώα
δεν είναι μια ευαισθησία για λίγους.

Είναι ο καθρέφτης μας.

Και ίσως, τελικά,
ο κόσμος να γίνει λίγο καλύτερος
όχι όταν μάθουμε να μιλάμε περισσότερο για αγάπη…

Αλλά όταν μάθουμε
να μην πληγώνουμε
εκείνους που μας την προσφέρουν
χωρίς να ζητούν τίποτα.

 Η ανθρωπιά δεν χρειάζεται φωνή. Χρειάζεται πράξεις.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα