Δεν είναι αυτό που κρατάμε
που λέει ποιοι είμαστε.

Είναι αυτό που αφήνουμε
να φύγει από τα χέρια μας.

Μια λέξη.
Μια αγκαλιά.
Ένα «είμαι εδώ»
την ώρα που κάποιος
δεν το ζητά.

Δίνουμε ό,τι έχουμε μέσα μας.

Αν έχουμε φως,
θα φωτίσουμε.

Αν έχουμε αγάπη,
θα αγαπήσουμε
χωρίς να μετρήσουμε.

Αν έχουμε πληγές,
ίσως πληγώσουμε.

Κι αν έχουμε μάθει
να φοβόμαστε,
μπορεί να κλείσουμε
ακόμη και την πόρτα
σε εκείνον που ήρθε
με ανοιχτή καρδιά.

Γι’ αυτό,
μην κοιτάς μόνο
τι σου δίνει ο άλλος.

Κοίτα τι ξυπνά
μέσα σου όταν τον συναντάς.

Γιατί καμιά φορά
ο άνθρωπος απέναντί μας
δεν είναι ο καθρέφτης μας.

Είναι η ευκαιρία μας
να δούμε τον εαυτό μας
πιο καθαρά.

Και τότε καταλαβαίνεις:

Αυτό που δίνουμε
δεν είναι απλώς μια πράξη.

Είναι η υπογραφή
της ψυχής μας.

Κι αν θέλεις να αλλάξεις
όσα δίνεις στον κόσμο,
μην αλλάξεις πρώτα
τον κόσμο.

Άλλαξε
αυτό που κατοικεί μέσα σου.

Γιατί τελικά,
ό,τι σκορπάς γύρω σου
κάποτε επιστρέφει
με έναν τρόπο
που μοιάζει
με εσένα.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα