Υπάρχουν θέλω που μένουν μέσα μας.
Ήσυχα.
Σχεδόν αόρατα.

Τα κρατάμε σαν μικρά μυστικά.
Σαν να φοβόμαστε ότι αν τα πούμε δυνατά
θα χαθούν.

Και έτσι τα αφήνουμε στη σιωπή.

Όμως η σιωπή δεν παραδίδει μηνύματα.

Τα ανείπωτα θέλω χάνονται

Ένα θέλω που δεν ειπώθηκε
είναι σαν γράμμα που δεν στάλθηκε ποτέ.

Μπορεί να γράφτηκε με αλήθεια.
Με συναίσθημα.

Αλλά αν δεν φτάσει στον παραλήπτη,
παύει να υπάρχει.

Οι ανθρώπινες σχέσεις ζουν από την επικοινωνία συναισθημάτων.
Από τις λέξεις που βρίσκουν τον δρόμο τους.

Από τη μικρή γενναία φράση:

«Σε θέλω εδώ.»

Οι άνθρωποι δεν διαβάζουν σκέψεις

Συχνά πιστεύουμε πως οι άλλοι θα καταλάβουν.

Από το βλέμμα.
Από τη σιωπή.
Από μια μικρή χειρονομία.

Αλλά η ζωή δεν μαντεύει.

Χρειάζεται λέξεις.
Χρειάζεται αλήθεια.

Η ειλικρινής επικοινωνία είναι το μόνο μονοπάτι που φτάνει πραγματικά στον άλλον.

Τα θέλω χρειάζονται φωνή

Γιατί τελικά,

κανένα θέλω δεν είναι αρκετό
αν δεν το μάθει ποτέ ο άνθρωπος που το αφορά.

Οι σκέψεις μένουν μέσα μας.

Οι λέξεις όμως
βρίσκουν δρόμο.

Και μερικές φορές
μια μόνο λέξη
αρκεί για να αλλάξει τα πάντα.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα