Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ανήκουν στο πλήθος.
Δεν φωνάζουν. Δεν επιδεικνύονται.
Περπατούν μόνοι — όχι από αδυναμία, αλλά από επιλογή.

Ο μοναχικός λύκος δεν είναι αυτός που δεν αγάπησε.
Είναι αυτός που αγάπησε βαθιά και έμαθε να στέκεται όρθιος ακόμη κι όταν έμεινε μόνος.

Η μοναξιά που δεν είναι έλλειψη

Η μοναξιά του μοναχικού λύκου δεν είναι κενό.
Είναι χώρος.
Χώρος για σκέψη, για παρατήρηση, για αλήθεια.

Μέσα στη σιωπή του, μαθαίνει να ακούει.
Όχι τον θόρυβο του κόσμου, αλλά τον εσωτερικό του ρυθμό.
Εκεί γεννιούνται οι πιο καθαρές αποφάσεις.

Δύναμη χωρίς θόρυβο

Ο μοναχικός λύκος δεν χρειάζεται επιβεβαίωση.
Δεν ζητά χειροκρότημα.
Η δύναμή του είναι ήρεμη, σταθερή, αόρατη.

Ξέρει πότε να προχωρά και πότε να περιμένει.
Ξέρει ότι δεν χρειάζονται πολλοί γύρω του — αρκεί να είναι σωστοί.
Και αν δεν υπάρχουν, συνεχίζει μόνος.

Επιλογή, όχι κατάρα

Πολλοί μπερδεύουν τον μοναχικό λύκο με τη λύπη.
Μα εκείνος δεν θρηνεί.
Παρατηρεί.

Έμαθε ότι η συντροφικότητα δεν μετριέται σε αριθμούς.
Και ότι η ελευθερία έχει κόστος — αλλά αξίζει.

Όταν έρθει η στιγμή

Ο μοναχικός λύκος δεν αποφεύγει τους ανθρώπους.
Απλώς δεν συμβιβάζεται.

Όταν συναντήσει ψυχές που αντέχουν την αλήθεια του,
θα σταθεί δίπλα τους — όχι μπροστά, όχι πίσω.
Ισορροπημένα. Σιωπηλά. Αληθινά.

Μέχρι τότε, περπατά μόνος.
Και αυτό είναι αρκετό.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα