Υπάρχουν Σαββατοκύριακα που δεν έρχονται στο ημερολόγιο.

Έρχονται στην καρδιά.

Είναι εκείνες οι δύο μικρές μέρες που μοιάζουν να περπατούν πιο αργά. Ο χρόνος δεν βιάζεται. Τα ρολόγια χαμηλώνουν τη φωνή τους. Οι δρόμοι γίνονται λίγο πιο ήσυχοι και οι σκέψεις βρίσκουν χώρο να αναπνεύσουν.

Το Σαββατοκύριακο δεν είναι μόνο μια παύση από τη δουλειά.

Είναι μια υπενθύμιση.

Μια υπενθύμιση ότι υπάρχουμε και πέρα από τις υποχρεώσεις μας.

Οι ώρες που δεν ζητούν τίποτα

Υπάρχουν στιγμές μέσα στο Σαββατοκύριακο που δεν χρειάζονται πρόγραμμα.

Ένας καφές στο μπαλκόνι.

Ένα βιβλίο που μένει ανοιχτό στην ίδια σελίδα.

Μια βόλτα χωρίς προορισμό.

Μια σιωπή που δεν ενοχλεί.

Και ξαφνικά, μέσα σε αυτές τις μικρές στιγμές, ανακαλύπτουμε κάτι που χάνεται εύκολα τις υπόλοιπες ημέρες:

Τον εαυτό μας.

Η πολυτέλεια της απλότητας

Ζούμε σε έναν κόσμο που μας μαθαίνει να κυνηγάμε το περισσότερο.

Περισσότερα πράγματα.

Περισσότερες εμπειρίες.

Περισσότερη ταχύτητα.

Το Σαββατοκύριακο όμως ψιθυρίζει κάτι διαφορετικό.

Ότι ίσως η ευτυχία κρύβεται στο λιγότερο.

Σε ένα ανοιχτό παράθυρο.

Στο φως που μπαίνει αργά στο δωμάτιο.

Στη μυρωδιά του φαγητού που ετοιμάζεται χωρίς βιασύνη.

Στο βλέμμα ενός ανθρώπου που αγαπάμε.

Οι σκέψεις που έρχονται αθόρυβα

Οι πιο σημαντικές σκέψεις δεν φωνάζουν.

Δεν εμφανίζονται όταν είμαστε απασχολημένοι.

Έρχονται αθόρυβα.

Κάθονται δίπλα μας ένα ήρεμο πρωινό.

Μας θυμίζουν όνειρα που αφήσαμε πίσω.

Μας δείχνουν δρόμους που ξεχάσαμε να ακολουθήσουμε.

Και μερικές φορές μας κάνουν την πιο απλή ερώτηση:

«Είσαι εκεί που θέλεις να είσαι;»

Το δώρο των δύο ημερών

Το Σαββατοκύριακο δεν είναι μεγάλο.

Φεύγει γρήγορα.

Ίσως γι’ αυτό είναι τόσο πολύτιμο.

Μας διδάσκει ότι η ομορφιά δεν μετριέται σε διάρκεια αλλά σε παρουσία.

Δεν χρειάζεται να γεμίσουμε κάθε ώρα.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε τα πάντα.

Αρκεί να ζήσουμε λίγο πιο συνειδητά.

Λίγο πιο αληθινά.

Λίγο πιο κοντά σε όσα έχουν πραγματικά σημασία.

Μια τελευταία σκέψη

Όταν τελειώσει αυτό το Σαββατοκύριακο, ίσως να μη θυμάστε όλα όσα κάνατε.

Ίσως όμως να θυμάστε πώς νιώσατε.

Και τελικά, η ζωή δεν χτίζεται από μεγάλες στιγμές.

Χτίζεται από μικρές, ήσυχες αναπνοές χρόνου.

Από εκείνα τα πρωινά που ο ήλιος μπαίνει από το παράθυρο.

Από εκείνα τα απογεύματα που δεν συμβαίνει τίποτα.

Και όμως, μέσα τους συμβαίνουν τα πάντα.

Γιατί μερικές φορές, το πιο όμορφο ταξίδι του Σαββατοκύριακου είναι η επιστροφή στον εαυτό μας.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα