Τα όνειρα…

είναι χρυσά νήματα
που υφαίνουν σιωπηλά
τις βαθύτερες ελπίδες μας.

Μικρές λάμψεις στο σκοτάδι,
ψίθυροι της ψυχής,
που αρνούνται να σβήσουν
ακόμη κι όταν η πραγματικότητα βαραίνει.

Κάθε όνειρο κι ένα νήμα.
Κάθε ελπίδα κι ένας κόμπος φωτός.
Κάθε επιθυμία κι ένα μονοπάτι
προς όσα δεν τολμήσαμε ακόμη να ζήσουμε.

Κι έτσι,
μέσα στις μέρες που μοιάζουν ίδιες,
υφαίνουμε έναν κόσμο δικό μας.

Έναν κόσμο όπου το αδύνατο
δεν έχει πει ακόμη την τελευταία του λέξη.

Γιατί τα όνειρα δεν είναι φυγές.
Είναι οι μυστικές μας υποσχέσεις
πως υπάρχει πάντα κάτι
πέρα από αυτό που βλέπουμε.

Κι όταν η ζωή ξεφτίζει τις βεβαιότητές μας,
εκείνα μένουν.

Περιμένουν υπομονετικά
ένα βλέμμα, μια απόφαση,
ένα πρώτο βήμα.

Ώσπου το αόρατο
να αγγίξει το αληθινό.

Και τότε καταλαβαίνουμε…

Η πραγματικότητα δεν υφαίνεται μόνο
από όσα έχουμε.
Αλλά κι από όσα τολμάμε να ονειρευτούμε.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα