Υπάρχει μια στιγμή που σπας.
Όχι θορυβωδώς.
Αθόρυβα, σαν ρωγμή σε πορσελάνη.

Και τότε νομίζεις πως τελείωσες.

Όμως δεν τελειώνεις.
Αρχίζεις.

Οι ρωγμές δεν είναι αποτυχία.
Είναι περάσματα.
Από εκεί περνά το φως που δεν ήξερες ότι κουβαλάς.

Η ψυχή δεν ζητά τελειότητα.
Ζητά αλήθεια.
Και η αλήθεια γεννιέται εκεί όπου ράγισες.

Όλοι έχουμε σημάδια.
Μνήμες που χαράχτηκαν βαθιά.
Λέξεις που ειπώθηκαν αργά.
Σιωπές που έμειναν πολύ.

Αλλά μέσα σε κάθε ρωγμή υπάρχει μια υπόσχεση:
ότι δεν είσαι μόνο ό,τι έσπασε,
είσαι και ό,τι επέζησε.

Το φως δεν έρχεται όταν όλα είναι άθικτα.
Έρχεται όταν τολμάς να μην κρυφτείς άλλο.

Και τότε, χωρίς να το καταλάβεις,
οι πληγές σου
δεν σε βαραίνουν.
Σε φωτίζουν.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα