Πέλαγο βαθύ και ξένο.
Αγριεμένο.

Κι εσύ
να ψάχνεις μια στεριά
που δεν σε κρατά.

Ίσως γιατί δεν γεννήθηκες
για να μένεις.

Ίσως γιατί κάποια ταξίδια
δεν έχουν λιμάνι.

Μόνο κύματα.
Μόνο άνεμο.
Μόνο εκείνον τον μακρινό ορίζοντα
που όλο φεύγει
κι όμως σε καλεί.

Κι όταν η θάλασσα αγριεύει,
μην φοβάσαι.

Άσε την ψυχή σου
να γίνει καράβι.

Και ταξίδεψε.

Ίσως είναι η στιγμή
να αφεθείς.

Να γίνεις για λίγο
κύμα.

Άνεμος.

Αλμύρα.

Να αφήσεις το πέλαγο
να σου μάθει
αυτό που η στεριά
δεν μπόρεσε ποτέ.

Γιατί καμιά φορά
η στεριά που ψάχνεις
δεν βρίσκεται μπροστά σου.

Βρίσκεται μέσα σου.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα