Η ζωή δεν ακολουθεί ημερολόγια, ρολόγια ή σχέδια. Ρέει όπως το ποτάμι: αδιάφορη στις προσδοκίες, απαλλαγμένη από έλεγχο. Όταν σταματάς να πιέζεις, όταν αφήνεις την προσπάθεια και την αναγκαιότητα του «πρέπει», τότε η ζωή ξεδιπλώνεται με φυσική χάρη.

Η ψευδαίσθηση του ελέγχου καλλιεργείται από μικρή ηλικία: στο σχολείο, στην οικογένεια, στην κοινωνία. Μα η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Η ζωή δεν υπακούει σε επιθυμίες ή στρατηγικά σχέδια. Είναι ζωντανός οργανισμός που κινείται με τον δικό του ρυθμό.

Η παρατήρηση είναι το κλειδί. Όταν σταματάς να αναζητάς εξηγήσεις και να κρίνεις, η εμπειρία καθαρίζει. Ο πόνος και ο φόβος παύουν να είναι εμπόδια και γίνονται ενέργειες που ζητούν χώρο. Όπως το νερό βρίσκει τη ρωγμή και συνεχίζει, έτσι και η συνείδηση που παρατηρεί αφήνει χώρο για τη ζωή να ρέει.

Η αποδοχή δεν είναι υποταγή. Είναι η μεγαλύτερη μορφή ελευθερίας. Να βλέπεις αυτό που υπάρχει χωρίς να το κρίνεις, χωρίς να χρειάζεται να διορθώσεις κάτι. Όταν δεν αντιστέκεσαι, τα κύματα σε μεταφέρουν, και η ζωή αποκαλύπτει νέες διόδους εκεί που πριν υπήρχε αδιέξοδο.

Η αγάπη χωρίς προσδοκίες και όρους ανθίζει. Οι σχέσεις δεν καταρρέουν λόγω έλλειψης αγάπης, αλλά όταν η αγάπη συνοδεύεται από αναμονή. Το δόσιμο χωρίς αντάλλαγμα δημιουργεί χώρο για το αληθινό, για το μυστήριο της ύπαρξης.

Η ροή είναι ευφυΐα. Δεν έχει στόχους, μόνο κατεύθυνση. Όταν αφήνεις τον έλεγχο, τα βήματα εμφανίζονται μόνα τους: μια πόρτα ανοίγει, ένας άνθρωπος εμφανίζεται, μια σύμπτωση οδηγεί σε μια νέα εμπειρία. Το σύμπαν είναι ποιητής, όχι λογιστής.

Η σχέση με το άγνωστο απαιτεί εμπιστοσύνη. Το μονοπάτι δεν χρειάζεται να είναι ορατό. Αρκεί να κάνεις ένα βήμα, και το επόμενο αποκαλύπτεται μόνο του. Η αναπνοή γίνεται η μυστική πύλη για να επιστρέψεις στο παρόν: εισπνοή, παύση, εκπνοή, παύση. Το παρόν είναι ο μόνος χρόνος όπου η ζωή μπορεί να υπάρξει.

Οι αρχές των ανατολικών παραδόσεων υπενθυμίζουν ότι δεν υπάρχει «πολύ νωρίς» ή «πολύ αργά». Όταν η εσωτερική αφήγηση σταματά, αρχίζει η ροή. Η σοφία δεν φωνάζει· χαμογελά. Παρατηρεί, δεν κηρύττει. Όταν σταματάς να ψάχνεις απεγνωσμένα για νόημα, το νόημα αποκαλύπτεται στις μικρές στιγμές, πίσω από κάθε θρόισμα φύλλων, πίσω από κάθε βλέμμα.

Η ζωή δεν χρειάζεται διαχείριση, ούτε λύσεις. Είναι ρυθμός, κίνηση, αναπνοή. Όταν σταματάς να εξαναγκάζεις, η ζωή σε αφήνει να υπάρξεις μέσα της. Το σώμα χαλαρώνει, ο νους σιωπά, η καρδιά ανοίγει. Το θαύμα εμφανίζεται όταν παύει η προσπάθεια.

Όταν αφήνεις το ποτάμι να σε οδηγήσει, το τοπίο αλλάζει χωρίς κόπο. Η ζωή ρέει και μαζί της ρέει η ελευθερία. Κάθε στιγμή γίνεται δώρο. Κάθε αναπνοή, μια πρόσκληση να ζήσεις.

“Αυτό στο οποίο αντιστέκεσαι επιμένει. Αυτό το οποίο παρατηρείς με επίγνωση μεταμορφώνεται.” – Καρλ Γιουνγκ

Αν αυτό το άρθρο σου άνοιξε νέους τρόπους σκέψης, συνέχισε να εξερευνάς τον κόσμο των εναλλακτικών ιδεών μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας  https://morfeszois.com/katigories/enallaktika/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα https://morfeszois.com/