Ο Φλεβάρης δεν ζητά άδεια.
Μπαίνει απότομα.
Το κρύο αιχμηρό.
Ο ήλιος διστάζει.
Μικρός μήνας, μεγάλος χειμώνας.
Μια αυθάδεια του χρόνου.
Μια πρόκληση πριν την άνοιξη.

Δεν φωνάζει.
Ψιθυρίζει.
Οι μέρες του κοφτές.
Οι ανάσες κρατιούνται λίγο παραπάνω.
Ο ήλιος εμφανίζεται ντροπαλά.
Το κρύο επιμένει.
Η φύση σκέφτεται το επόμενο βήμα.

Αυθάδης.
Ήπιος σαν χάδι ή σκληρός σαν πέτρα.
Μέσα σε λίγες μέρες χωρά παγωνιά, ήλιο, βροχή, άνεμο.
Μια αίσθηση άνοιξης που έρχεται και φεύγει.
Τίποτα δεν μένει ίδιο.
Κανένα σκοτάδι δεν κρατά για πάντα.

Ο Φλεβάρης είναι το πέρασμα.
Η γέφυρα ανάμεσα στη σιωπή και την αναγέννηση.
Ανάμεσα στην κόπωση και την ελπίδα.
Ανάμεσα στο πριν και το μετά.
Μας μαθαίνει υπομονή.
Κάθε τέλος κρύβει ένα ξεκίνημα.

Μικρός, λιτός, ειλικρινής.
Χωρίς περιττές μέρες.
Χωρίς φλυαρία.
Μόνο ουσία.
Σιωπές που λένε περισσότερα από τις λέξεις.

Μια αυθάδεια του χειμώνα.
Μια υπόσχεση.
Το φως πλησιάζει.
Η άνοιξη αναπνέει κάτω από το χώμα.
Τίποτα δεν τελειώνει στ’ αλήθεια.
Μόνο μεταμορφώνεται.
Μας καλεί να σταθούμε.
Να ακούσουμε.
Να νιώσουμε.

Αν αυτή η σκέψη σε άγγιξε, συνέχισε το ταξίδι του νου και της ψυχής μέσα από τις υπόλοιπες σελίδες της κατηγορίας https://morfeszois.com/katigories/skepseis/

Θέλεις περισσότερα άρθρα;  Ακολούθησέ μας στο https://www.facebook.com/profile.php?id=61574820057874  και το https://www.instagram.com/morfeszois/  για να μη χάνεις τίποτα!

Συντάκτρια  Δέσποινα Μπλάτζα